آموزش مرحله‌به‌مرحله کولانداز
- مرحله 01
مرحله ۱ — یک دست یا بازوی حریف را کنترل کنید — از سرشاخ یا تماس نزدیک، دست حریف را بگیرید. دست اول میتواند مچ یا ساعد را کنترل کند و دست دوم روی بازو یا بخش بالاتر همان سمت قرار بگیرد. هدف این است که یک سمت بدن حریف واقعاً تحت کنترل باشد. گرفتن نباید فقط روی نوک انگشت‌ها باشد.
- مرحله 02
مرحله ۲ — با کشش کنترلشده فضای ورود بسازید — دست و بازوی حریف را کمی به سمت مسیر دلخواه هدایت کنید. قرار نیست او را مستقیم روی خودتان بکشید. هدف این است که: شانه‌ی همان سمت کمی جلو بیاید؛ تعادل حریف تغییر کند؛ فضای ورود برای چرخش باز شود. اگر حریف کاملاً صاف و متعادل بماند، ورود سخت‌تر میشود.
- مرحله 03
مرحله ۳ — پای گارد را جاگذاری کنید — پای جلو را در موقعیتی قرار دهید که بتوانید روی آن بچرخید. این پا باید به اندازه‌ی کافی نزدیک باشد تا شانه و لگن شما زیر مسیر بدن حریف قرار بگیرند. اگر پای اول دور باشد، بعد از چرخش هم فاصله باقی می‌ماند.
- مرحله 04
مرحله ۴ — پای دوم را بیاورید و بچرخید — روی پای اول بچرخید و پای دوم را همراه بدن وارد کنید. چرخش باید با پاها انجام شود، نه فقط با شانه‌ها. در پایان این مرحله: پشت یا پهلوی شما به حریف نزدیک‌تر شده؛ هر دو پا زیر بدن خودتان قرار دارند؛ بدن آماده‌ی پایین رفتن است. اگر پاها جا بمانند، شانه از مسیر درست خارج میشود.
- مرحله 05
مرحله ۵ — مرکز ثقل را پایین ببرید — زانوها را خم کنید و بدن را پایین بیاورید. مرکز ثقل خودتان را با خم‌کردن زانوها پایین بیاورید و بدن را آن‌قدر نزدیک کنید که شانه یا بازو زیر مسیر عبور حریف قرار بگیرد. در کولانداز لازم نیست لگن یا کمر به محور اصلی بارگذاری تبدیل شود؛ اگر وزن حریف عمدتاً روی لگن/کمر شما سوار شده باشد، حرکت به خانواده‌ی فن کمر نزدیک میشود.
- مرحله 06
مرحله ۶ — شانه یا بازو را زیر مسیر بدن حریف قرار دهید — این بخش هویت اصلی کولانداز است. بسته به حالت، حریف میتواند بیشتر روی: شانه؛ بالای بازو؛ یا ترکیبی از شانه و بالاتنه‌ی شما بارگذاری شود. بازوی کنترل‌شده‌ی حریف باید طوری هدایت شود که بدن او از روی محور بالاتنه‌ی شما عبور کند.
- مرحله 07
مرحله ۷ — با پاها و تنه پرتاب را کامل کنید — وقتی حریف روی شانه/بازو بارگذاری شد: پاها را کنترلشده باز کنید؛ تنه را در مسیر چرخش ادامه دهید؛ دست‌ها مسیر حریف را هدایت کنند. پرتاب نباید فقط نتیجه‌ی کشیدن دست باشد. نیرو باید از پا + چرخش + تنه + دست‌ها ساخته شود.
- مرحله 08
مرحله ۸ — حرکت را تا فرود دنبال کنید — وسط پرتاب رها نکنید. کنترل بازو را حفظ کنید و همراه حرکت بچرخید تا حریف در مسیر قابل‌پیش‌بینی پایین برود. در تمرین، هدف پرتاب کنترلشده است، نه بیشترین ارتفاع یا شدت.
- مرحله 09
مرحله ۹ — بعد از فرود کنترل را تثبیت کنید — بعد از تماس حریف با تشک: کنترل بازو را بی‌دلیل رها نکنید؛ تعادل خودتان را حفظ کنید؛ به موقعیت بالا یا کنترل مناسب منتقل شوید. اگر بعد از پرتاب خودتان هم از موقعیت خارج شوید، بخش پایانی فن ناقص است.
وضعیت شروع کولانداز
مرحله ۱ — یک دست یا بازوی حریف را کنترل کنید — از سرشاخ یا تماس نزدیک، دست حریف را بگیرید. دست اول میتواند مچ یا ساعد را کنترل کند و دست دوم روی بازو یا بخش بالاتر همان سمت قرار بگیرد. هدف این است که یک سمت بدن حریف واقعاً تحت کنترل باشد. گرفتن نباید فقط روی نوک انگشت‌ها باشد.
مرحله ۲ — با کشش کنترلشده فضای ورود بسازید — دست و بازوی حریف را کمی به سمت مسیر دلخواه هدایت کنید. قرار نیست او را مستقیم روی خودتان بکشید. هدف این است که: شانه‌ی همان سمت کمی جلو بیاید؛ تعادل حریف تغییر کند؛ فضای ورود برای چرخش باز شود. اگر حریف کاملاً صاف و متعادل بماند، ورود سخت‌تر میشود.
مرحله ۳ — پای گارد را جاگذاری کنید — پای جلو را در موقعیتی قرار دهید که بتوانید روی آن بچرخید. این پا باید به اندازه‌ی کافی نزدیک باشد تا شانه و لگن شما زیر مسیر بدن حریف قرار بگیرند. اگر پای اول دور باشد، بعد از چرخش هم فاصله باقی می‌ماند.
مرحله ۴ — پای دوم را بیاورید و بچرخید — روی پای اول بچرخید و پای دوم را همراه بدن وارد کنید. چرخش باید با پاها انجام شود، نه فقط با شانه‌ها. در پایان این مرحله: پشت یا پهلوی شما به حریف نزدیک‌تر شده؛ هر دو پا زیر بدن خودتان قرار دارند؛ بدن آماده‌ی پایین رفتن است. اگر پاها جا بمانند، شانه از مسیر درست خارج میشود.
مرحله ۵ — مرکز ثقل را پایین ببرید — زانوها را خم کنید و بدن را پایین بیاورید. مرکز ثقل خودتان را با خم‌کردن زانوها پایین بیاورید و بدن را آن‌قدر نزدیک کنید که شانه یا بازو زیر مسیر عبور حریف قرار بگیرد. در کولانداز لازم نیست لگن یا کمر به محور اصلی بارگذاری تبدیل شود؛ اگر وزن حریف عمدتاً روی لگن/کمر شما سوار شده باشد، حرکت به خانواده‌ی فن کمر نزدیک میشود.
کیفیت تماس روی کنترل و جهت اجرای مهارت اثر می‌گذارد.
کاربرد این مهارت در محتوای نهایی دقیق‌تر توضیح داده میشود.
اشتباهات رایج در فن کولانداز
ورود از فاصله‌ی زیاد
اگر دست‌ها کشیده‌اند و بدن دور است، شانه نمی‌تواند زیر مسیر حریف برود.
راه بهتر: قبل از چرخش فاصله را کم کنید.
چرخش قبل از کنترل دست
اگر حریف دستش را آزاد کند، شما پشت خود را بدون کنترل به او نشان می‌دهید.
اول گرفتن، بعد چرخش.
بالا ماندن مرکز ثقل
اگر زانوها خم نشوند، شانه و بازو زیر بدن حریف قرار نمی‌گیرند.
اگر زانوها خم نشوند، شانه و بازو زیر بدن حریف قرار نمی‌گیرند.
قرار نگرفتن شانه یا بازو زیر مسیر حریف
صرفاً چرخیدن کافی نیست.
باید واقعاً محور بالاتنه‌ی شما زیر مسیر عبور حریف قرار بگیرد.
کشیدن فقط با دست
اگر پاها و تنه کار نکنند، فن به جنگ قدرت تبدیل میشود.
اگر پاها و تنه کار نکنند، فن به جنگ قدرت تبدیل میشود.
فاصله گرفتن لگن از حریف
اگر هنگام چرخش لگن عقب بماند، فاصله بین دو بدن زیاد میشود و بارگذاری ناقص می‌ماند.
اگر هنگام چرخش لگن عقب بماند، فاصله بین دو بدن زیاد میشود و بارگذاری ناقص می‌ماند.
ایستادن پاها هنگام چرخش
پاها باید حرکت را کامل کنند.
اگر فقط شانه‌ها بچرخند، محور فن ناقص میشود.
نیمه‌کاره رها کردن چرخش
وقتی حریف بارگذاری شده، مکث میتواند کنترل را از بین ببرد.
وقتی حریف بارگذاری شده، مکث میتواند کنترل را از بین ببرد.
تلاش برای پرتاب بدون ساختن زاویه
اگر مستقیم روبه‌روی حریف باقی مانده‌اید، فضای لازم برای عبور بدن کمتر است.
اگر مستقیم روبه‌روی حریف باقی مانده‌اید، فضای لازم برای عبور بدن کمتر است.
فرود بدون دنبال کردن کنترل
بعد از پرتاب باید موقعیت بالا را حفظ کنید.
رها کردن دست و توقف حرکت میتواند فرصت ادامه‌ی کشتی را از بین ببرد.
قبل و بعد از این آموزش
راهنمای تکمیلی کولانداز
نکته‌های تکمیلی این حرکت؛ همان محتوای کامل آموزش، با ساختار خواناتر.
فن کولانداز چیست؟
فن کول انداز یک پرتاب سرپا است. در فن کول انداز کشتی، مهاجم با کنترل دست یا بازوی حریف، چرخش و پایین بردن مرکز ثقل، شانه یا بازوی خود را زیر مسیر بدن حریف قرار میدهد و او را از روی همان محور عبور میدهد.
سه بخش اصلی در این فن وجود دارد:
- کنترل دست یا بازوی حریف
- چرخش و قرار گرفتن زیر مرکز ثقل
- بارگذاری روی شانه یا بازو و تکمیل پرتاب
فن وقتی خوب کار میکند که این سه بخش به هم وصل باشند.
اگر فقط بازوی حریف را بکشید اما زیر او نروید، بدنش روی محور شما قرار نمی‌گیرد.
اگر فقط بچرخید اما کنترل دست نداشته باشید، حریف میتواند فاصله را حفظ یا از مسیر پرتاب خارج شود.
وضعیت شروع کولانداز
گارد
از گارد کشتی متعادل شروع کنید.
زانوها باید نرم و آماده‌ی پایین آمدن باشند.
پاها را آن‌قدر باز نکنید که چرخش کند شود و آن‌قدر هم نزدیک نگذارید که تعادل جانبی از بین برود.
سرشاخ
یکی از بهترین موقعیت‌های شروع، سرشاخ‌شدن است.
در سرشاخ می‌توانید:
- دست حریف را پیدا کنید؛
- بازو را کنترل کنید؛
- با فشار و کشش واکنش بگیرید؛
- فاصله را برای ورود کم کنید.
هدف این نیست که مدت زیادی با حریف درگیر بمانید. باید از تماس برای ساختن فرصت ورود استفاده کنید.
کنترل دست حریف
در اجرای پایه، یکی از دست‌های حریف را کنترل کنید.
می‌توانید:
- مچ را بگیرید؛
- بازو را کنترل کنید؛
- یا از موقعیت یکدست دودست وارد شوید.
دست حریف باید آن‌قدر کنترل شود که هنگام چرخش نتواند آزادانه عقب برود یا تعادل شما را به هم بزند.
فاصله بدن
قبل از چرخش باید فاصله کم باشد.
اگر بازوهای شما کاملاً کشیده‌اند، حریف هنوز از محور پرتاب دور است.
هدف این است که:
- آرنج‌ها خم باشند؛
- شانه‌ی شما به حریف نزدیک شود؛
- لگن و پاها بتوانند زیر مرکز ثقل وارد شوند.
مرکز ثقل
در کولانداز باید مرکز ثقل خودتان پایین‌تر از حالت عادی باشد.
این کار با خم‌کردن زانو و لگن انجام میشود، نه با شکستن کمر.
اگر فقط تنه را خم کنید و پاها صاف بمانند، محور بارگذاری ضعیف میشود.
کولانداز در گارد موافق
کول انداز در گارد موافق یکی از حالت‌های رایج این فن است.
گارد موافق یعنی پای جلوی شما و حریف همنام است.
مثلاً هر دو پای راست جلو دارید.
در این حالت معمولاً می‌توانید از همان سمت دست حریف را کنترل کنید و مسیر ورود را نسبتاً مستقیم‌تر بسازید.
روند کلی:
- دست یا بازو را کنترل کنید؛
- حریف را کمی به سمت مسیر ورود هدایت کنید؛
- پای گارد را جلو و داخل قرار دهید؛
- روی همان پا بچرخید؛
- پای دوم را وارد کنید؛
- شانه/بازو را زیر مسیر بدن ببرید؛
- پرتاب را کامل کنید.
کول انداز از بالا
در بعضی حالت‌های گارد موافق، کول انداز از بالا با گرفتن بالاتر روی بازو یا شانه ساخته میشود.
این حالت میتواند کنترل بالاتنه را بیشتر کند.
اما اصل فن همان است: گرفتن باید شما را به ورود و چرخش برساند.
از پهلو
در اجرای کول انداز از پهلو، مسیر ورود کمی جانبی‌تر است.
این حالت زمانی مفید است که حریف مستقیم روبه‌روی شما نمانده و زاویهی پهلو باز شده باشد.
کولانداز در گارد مخالف
در کول انداز در گارد مخالف، پای جلوی شما و حریف متفاوت است.
مثلاً:
- شما پای راست جلو دارید؛
- حریف پای چپ جلو.
در این حالت مسیر چرخش و ورود کمی متفاوت میشود.
گاهی یکدست دودست موقعیت‌سازی خوبی برای این حالت است، چون یک بازو را از خط دفاع خارج میکند و مسیر بیرونی را بازتر می‌سازد.
اصل مراحل تغییر نمی‌کند:
- کنترل دست؛
- ساختن زاویه؛
- حرکت پا؛
- چرخش؛
- پایین رفتن؛
- بارگذاری روی شانه/بازو؛
- پرتاب.
کولانداز از داخل و بیرون
عبارت‌های کول انداز از داخل و کول انداز از بیرون به زاویهی ورود نسبت به بازوی کنترلشده و گارد حریف اشاره می‌کنند.
کولانداز از داخل
در ورود از داخل، شما از سمت داخلی‌تر کنترل دست یا بازو به محور بدن حریف وارد می‌شوید.
این حالت معمولاً:
- تماس نزدیک‌تری می‌سازد؛
- مسیر چرخش کوتاه‌تری دارد؛
- به بارگذاری سریع‌تر روی شانه یا بازو کمک میکند.
کولانداز از بیرون
در ورود از بیرون، زاویهی شما نسبت به دست و پای جلوی حریف بیرونی‌تر است.
این حالت در بعضی گاردهای مخالف طبیعی‌تر میشود.
در هر دو حالت، تفاوت اصلی زاویهی ورود است؛ اصل فن یکی است.
کولانداز روی شانه و روی بازو
در منابع فارسی، کول انداز روی شانه و کول انداز روی بازو هر دو دیده می‌شوند.
روی شانه
در این حالت، بخش بیشتری از وزن و مسیر بدن حریف روی شانه‌ی مجری عبور میکند.
شانه باید در موقعیتی قرار بگیرد که:
- زیر مرکز بدن حریف باشد؛
- تماس نزدیک حفظ شود؛
- حریف از روی محور شما عبور کند.
روی بازو
در کول انداز روی بازو، بالای بازو نقش پررنگتری در بارگذاری و هدایت بدن حریف دارد.
در این حالت کنترل دست و بازوی حریف اهمیت بیشتری پیدا میکند.
کدام بهتر است؟
هیچ‌کدام به‌طور مطلق بهتر نیستند.
بدن، گارد، گرفتن و زاویهی ورود تعیین می‌کنند بارگذاری بیشتر روی شانه یا بازو بیفتد.
برای مبتدی، مهم‌تر از نام حالت این است که:
- حریف نزدیک باشد؛
- مرکز ثقل پایین بیاید؛
- محور شانه/بازو زیر مسیر بدن قرار بگیرد؛
- پاها چرخش را کامل کنند.
فن کول انداز چرخشی پرتابی
عبارت کول انداز چرخشی پرتابی مکانیک اصلی این فن را خوب توصیف میکند.
حرکت سه بخش پیوسته دارد:
- چرخش زیر بدن حریف؛
- بارگذاری روی محور بالاتنه؛
- پرتاب در ادامه‌ی همان چرخش.
اگر چرخش قبل از گرفتن کامل شروع شود، حریف از مسیر خارج میشود.
اگر بارگذاری ساخته شود اما چرخش متوقف شود، پرتاب ناقص می‌ماند.
پس حرکت باید پیوسته باشد.
کولانداز از پا
کول انداز از پا عنوانی است که در آموزش‌های جدیدتر فارسی هم دیده میشود.
این حالت میتواند تغییراتی در موقعیت‌سازی یا نحوه‌ی ادامه‌ی حرکت داشته باشد.
اما برای شروع نباید آن را با اجرای پایه‌ی کولانداز یکی گرفت.
وان‌موو صفحه‌ی اصلی را روی مکانیک عمومی و پایدار فن نگه می‌دارد و حالت‌های باشگاهی یا پیشرفته را بعد از تثبیت پایه بررسی میکند.
تفاوت کول انداز و فن کمر
تفاوت کول انداز و فن کمر را می‌توان در سه بخش دید.
۱. محور بارگذاری
در فن کمر، کمر و لگن محور اصلی بارگیری هستند.
در کولانداز، شانه و بازو نقش برجسته‌تری در عبور بدن حریف دارند.
۲. کنترل دست
در کولانداز، کنترل یک دست یا بازوی حریف معمولاً هویت پررنگتری دارد.
در فن کمر، گرفتن بالاتنه میتواند شکل‌های مختلفی داشته باشد و تمرکز بیشتر روی قرار دادن لگن زیر مرکز ثقل است.
۳. مسیر عبور بدن
در کولانداز، حریف بیشتر از روی کول، شانه یا بازو عبور میکند.
در فن کمر، مسیر عبور بیشتر حول محور لگن/کمر تعریف میشود.
شباهت‌ها
هر دو نیاز دارند:
- فاصله کم شود؛
- مرکز ثقل پایین بیاید؛
- پاها بچرخند؛
- حریف قبل از پرتاب کنترل شود.
برای همین ممکن است در نگاه اول شبیه باشند، اما اجرای پایه یکسان ندارند.
تفاوت کول انداز و پیچ پیچک
تفاوت کول انداز و پیچ پیچک مهم است چون منابع فارسی این دو را نزدیک به هم معرفی می‌کنند.
پیچپیچک فن مستقل شماره ۱۶ است.
شباهت‌های اصلی:
- درگیری بالاتنه؛
- چرخش؛
- نیاز به کنترل دست؛
- استفاده از زاویه.
اما پیچپیچک سازوکار حرکتی و مسیر پایان حرکت خودش را دارد و نباید با کولانداز یکی‌کردن شود.
در این صفحه فقط همین مرز را حفظ می‌کنیم و آموزش کامل پیچپیچک در صفحه‌ی خودش می‌آید.
ارتباط کولانداز با دست‌تو
دست‌تو میتواند برای بازکردن یک سمت بدن حریف مفید باشد.
بعد از دست‌تو:
- یک بازو از خط دفاع خارج شده؛
- شانه‌ی حریف چرخیده؛
- زاویهی پهلو بازتر شده.
از این موقعیت می‌توان به کنترل مناسب برای کولانداز رسید.
اما دست‌تو موقعیت‌سازی است و کولانداز پرتاب نهایی.
ارتباط کولانداز با یکدست دودست
یکدست دودست هم میتواند موقعیت‌سازی مهمی باشد، به‌ویژه در گارد مخالف.
با کنترل یک دست حریف:
- بازو محدود میشود؛
- زاویهی شانه تغییر میکند؛
- مسیر ورود بیرونی باز میشود.
بعد گرفتن میتواند به کنترل مناسب کولانداز تبدیل شود.
بدل فن کول انداز
بدل فن کول انداز هدف واقعی و مهمی است، اما آموزش کامل بدل باید صفحه‌ی مستقلی داشته باشد.
در سطح پایه، مدافع معمولاً سعی میکند یکی از این کارها را انجام دهد:
مرکز ثقل را پایین نگه دارد
اگر حریف نتواند شما را زیر مرکز ثقل بگیرد، بارگذاری سخت‌تر میشود.
اجازه ندهد مهاجم کامل بچرخد
اگر چرخش قبل از رسیدن به محور کامل متوقف شود، شانه یا بازوی مهاجم در موقعیت مناسب قرار نمی‌گیرد.
لگن را عقب یا زاویه‌دار کند
عقب‌بردن یا تغییر زاویهی لگن میتواند تماس نزدیک را کم کند.
شانه و بازوی مهاجم را کنترل کند
اگر محور بالاتنه‌ی مهاجم از زیر بدن شما خارج شود، پرتاب ضعیف‌تر میشود.
به سمت فضای امن حرکت کند
مدافع نباید کاملاً ثابت بماند.
حرکت پا میتواند خط چرخش و بارگذاری را خراب کند.
این‌ها فقط اصول کلی‌اند؛ آموزش کامل ضدحمله در این صفحه قرار نمی‌گیرد.
تمرین کولانداز برای مبتدی
تمرین ۱ — حرکت پا و نیم‌چرخش بدون حریف
از گارد شروع کنید.
پای اول را وارد کنید، روی آن بچرخید و پای دوم را به موقعیت مناسب برسانید.
هدف:
- حفظ تعادل؛
- نزدیک ماندن پاها به محور؛
- چرخش کامل بدن.
تمرین ۲ — گرفتن و ورود بدون پرتاب
با یار همکار، فقط دست یا بازو را کنترل کنید و تا مرحله‌ی چرخش زیر بدن بروید.
پرتاب نکنید.
بررسی کنید:
- فاصله کم شده؟
- شانه پایین آمده؟
- پاها درست جا گرفته‌اند؟
تمرین ۳ — قرار گرفتن زیر مرکز ثقل
بعد از چرخش، چند لحظه در موقعیتی بمانید که کمر پایین و شانه زیر مسیر بدن حریف است.
هدف شناخت موقعیت بارگذاری است.
تمرین ۴ — بارگذاری روی شانه بدون پرتاب
با یار آماده، مقدار کمی وزن حریف را روی شانه یا بازو بگیرید.
پرتاب را کامل نکنید.
اگر نمی‌توانید وزن را بدون فشار شدید دست‌ها نگه دارید، جای پا یا ارتفاع بدن را اصلاح کنید.
تمرین ۵ — پرتاب آهسته روی تشک
فقط روی تشک مناسب و با یار آماده، پرتاب را آهسته کامل کنید.
هدف:
- کنترل مسیر؛
- حفظ گرفتن؛
- فرود قابل‌پیش‌بینی.
تمرین ۶ — گارد موافق و مخالف
یک بار از گارد موافق و یک بار از گارد مخالف ورود را تمرین کنید.
لازم نیست هر دو حالت را با سرعت کامل اجرا کنید.
تمرکز روی تفاوت زاویهی قدم است.
تمرین ۷ — داخل و بیرون
بعد از تثبیت پایه، ورود از داخل و بیرون را جدا تمرین کنید.
هدف فهم زاویهی بدن است، نه حفظ نام حالت.
تمرین ۸ — موقعیت‌سازی یکدست دودست
از یکدست دودست شروع کنید و بعد کنترل را به ورود کولانداز تبدیل کنید.
تمرین ۹ — موقعیت‌سازی دست‌تو
بعد از دست‌تو، فقط تا موقعیت مناسب برای گرفتن و ورود کولانداز بروید.
هنوز لازم نیست پرتاب را کامل کنید.
تمرین ۱۰ — مقاومت تدریجی
یار تمرینی مرحله‌ای مقاومت اضافه کند:
- بازو را کمی عقب بکشد؛
- مرکز ثقل را پایین‌تر نگه دارد؛
- لگن را کمی عقب ببرد؛
- زاویهی بدنش را تغییر دهد؛
- در نهایت مقاومت واقعی‌تر اضافه کند.
اگر با اولین مقاومت فن کاملاً از کار می‌افتد، سرعت را بیشتر نکنید؛ مرحله‌ی ورود را اصلاح کنید.
کولانداز در کشتی آزاد و فرنگی
این فن در هر دو سبک قابل اجراست.
کشتی آزاد
در آزاد، کولانداز میتواند از سرشاخ، کنترل دست، دست‌تو یا یکدست دودست ساخته شود.
چون حمله به پا هم تهدید مهمی است، موقعیت‌سازی بالاتنه میتواند با واکنش‌های متفاوتی ترکیب شود.
کشتی فرنگی
در فرنگی، بهدلیل تمرکز بیشتر روی درگیری بالاتنه، کولانداز جایگاه طبیعی و مهمی دارد. طبق قوانین فعلی، گرفتن حریف پایین‌تر از خط کمربند، زیرپا زدن و استفاده‌ی فعال از پا روی حریف برای اجرای فن ممنوع است؛ بنابراین اجرای فرنگی کولانداز باید بر کنترل بازو، چرخش بالاتنه و بارگذاری روی شانه/بازو متکی بماند.
اما خود فن متعلق به هر دو رشته است.
چه زمانی کولانداز را ادامه ندهیم؟
اگر در میانه‌ی ورود:
- دست حریف آزاد شد؛
- فاصله‌ی بدن باز شد؛
- شانه زیر محور نرفت؛
- مرکز ثقل بالا ماند؛
- پاها روی هم قفل شدند؛
- تعادل خودتان از بین رفت،
ادامه دادن با زور بیشتر معمولاً تصمیم خوبی نیست.
گرفتن را رها کنید، دوباره گارد یا سرشاخ را بسازید و از موقعیت بهتر وارد شوید.
چه زمانی کولانداز را ادامه ندهیم؟
اگر در میانه‌ی ورود: دست حریف آزاد شد؛ فاصله‌ی بدن باز شد؛ شانه زیر محور نرفت؛ مرکز ثقل بالا ماند؛ پاها روی هم قفل شدند؛ تعادل خودتان از بین رفت، ادامه دادن با زور بیشتر معمولاً تصمیم خوبی نیست.؛ گرفتن را رها کنید، دوباره گارد یا سرشاخ را بسازید و از موقعیت بهتر وارد شوید..
سؤال‌های رایج درباره کولانداز
فن کولانداز چیست؟
کولانداز یک پرتاب سرپاست که در آن مهاجم دست یا بازوی حریف را کنترل میکند، زیر بدن او میچرخد و حریف را از روی شانه یا بازو عبور میدهد.
فرق کولانداز و فن کمر چیست؟
در فن کمر، محور بارگیری بیشتر کمر و لگن است. در کولانداز، شانه و بازو نقش پررنگتری در عبور بدن حریف دارند.
کولانداز در گارد موافق و مخالف چه فرقی دارد؟
اصل فن یکی است، اما جای پای جلو و زاویهی ورود تغییر میکند. در گارد مخالف، موقعیتسازیهایی مثل یکدست دودست میتوانند مسیر بیرونی را راحتتر باز کنند.
کولانداز از داخل و بیرون یعنی چه؟
این دو اصطلاح به زاویهی ورود نسبت به دست کنترلشده و گارد حریف اشاره دارند. داخل و بیرون حالت یک فن هستند.
در کولانداز حریف روی شانه قرار میگیرد یا بازو؟
هر دو حالت وجود دارند. بسته به گرفتن و زاویه، بارگذاری میتواند بیشتر روی شانه یا بالای بازو انجام شود.
کولانداز در کشتی آزاد و فرنگی اجرا میشود؟
بله. این فن در هر دو سبک قابل اجراست و بهدلیل ماهیت بالاتنه در فرنگی نیز کاربرد زیادی دارد.
فرق کولانداز و پیچپیچک چیست؟
این دو از نظر چرخش و درگیری بالاتنه به هم نزدیکاند، اما سازوکار حرکتی و پایان حرکت یکسان ندارند. پیچپیچک فن مستقل خودش را دارد.
بدل کولانداز چیست؟
در سطح کلی، مدافع سعی میکند مرکز ثقل را پایین نگه دارد، اجازهی چرخش کامل ندهد، لگن را از محور دور کند و با حرکت پا از مسیر پرتاب خارج شود. آموزش کامل بدل باید جدا باشد.