آموزش مرحله‌به‌مرحله پیچپیچک
- مرحله 01
مرحله ۱ — حالت دست زیر بغل را بسازید — از سرشاخ، موقعیت نزدیک را ایجاد کنید. یک دست یا بازوی حریف را در حالت دستزیربغل قرار دهید و خودتان از داخل روی همان بازو کنترل بگیرید. هدف این نیست که بازو را بکشید؛ باید آن را برای حرکت بعدی نزدیک بدن و تحت کنترل نگه دارید.
- مرحله 02
مرحله ۲ — بازوی حریف را از داخل کنترل کنید — دست شما روی بازوی همان سمت کار میکند. بازو را به بدن خود نزدیک نگه دارید و اجازه ندهید حریف آن را بیرون بکشد. آرنج‌های خودتان را زیاد باز نکنید. این گرفتن هنگام چرخش باید پابرجا بماند.
- مرحله 03
مرحله ۳ — حریف را به بدن نزدیک کنید — با کشش کوتاه و جابه‌جایی بدن، حریف را به محور خودتان نزدیک کنید؛ بدون کشیدن مفصل شانه یا آرنج. فقط با بازوها نکشید. پاها و سینه هم باید جلو بیایند. اگر بدن حریف هنوز دور است، وقت چرخش نرسیده.
- مرحله 04
مرحله ۴ — پای ورود را جاگذاری کنید — پای گارد یا پای ورود را بیرون یا مقابل پای متناظر حریف قرار دهید. این پا محور اولیه‌ی چرخش است. جای آن باید طوری باشد که: به حریف نزدیک شوید؛ مسیر پای دوم باز بماند؛ بتوانید لگن را بعداً زیر بدن ببرید.
- مرحله 05
مرحله ۵ — پای دوم را نزدیک پای اول بیاورید — پای عقب را به کنار یا کمی پشت پای اول بیاورید. این مرحله عرض پایه را برای چرخش تنظیم میکند. اگر پای دوم خیلی عقب بماند، لگن نمی‌تواند کامل زیر مرکز ثقل وارد شود. اگر پاها بیش‌ازحد روی یک خط یا روی هم جمع شوند، تعادل خودتان خراب میشود.
- مرحله 06
مرحله ۶ — مرکز ثقل را پایین بیاورید — زانوها را خم کنید و بدن را پایین بیاورید. پایین رفتن باید با زانو و لگن باشد، نه خم شدن از کمر. هدف این است که محور شما زیر مرکز ثقل حریف قرار بگیرد. این مرحله قبل از بارگیری ضروری است.
- مرحله 07
مرحله ۷ — زیر بدن حریف بچرخید — حالا با پاها، لگن و کمر شروع به چرخش کنید. این همان بخش ویژگی شاخص پیچپیچک است. کنترل بازو حفظ میشود، اما چرخش نباید با دستها ساخته شود. در پایان این مرحله: پشت یا پهلوی شما به حریف نزدیک‌تر شده؛ لگن زیر محور او آمده؛ وزن حریف آماده‌ی بارگیری است.
- مرحله 08
مرحله ۸ — حریف را روی محور کمر بارگیری کنید — وقتی زیر مرکز ثقل قرار گرفتید، با راست‌کردن کنترل‌شده‌ی زانوها و ادامه‌ی کشش بالاتنه، وزن حریف را روی محور کمر/تنه بیاورید. اگر هنوز احساس می‌کنید فقط دستها وزن را تحمل می‌کنند، ورود کامل نشده است. بارگیری باید از پایه و لگن ساخته شود.
- مرحله 09
مرحله ۹ — پرتاب را با ادامه‌ی چرخش کامل کنید — چرخش را متوقف نکنید. حریف را در همان مسیری که ساخته‌اید به پهلو و روی مسیر کنترل‌شده‌ی پرتاب هدایت کنید. در تمرین آموزشی هدف ارتفاع زیاد نیست. مهم‌تر است: گرفتن باز نشود؛ مسیر روشن باشد؛ فرود قابل‌کنترل باشد.
- مرحله 10
مرحله ۱۰ — کنترل را بعد از فرود حفظ کنید — بعد از فرود، بازوی حریف را بی‌دلیل رها نکنید. با حرکت همراه او به کنترل بالاتنه یا موقعیت بالا برسید. اگر بعد از پرتاب از حریف جدا شوید، بخش پایانی فن ناقص مانده است.
وضعیت شروع پیچپیچک
مرحله ۱ — حالت دست زیر بغل را بسازید — از سرشاخ، موقعیت نزدیک را ایجاد کنید. یک دست یا بازوی حریف را در حالت دستزیربغل قرار دهید و خودتان از داخل روی همان بازو کنترل بگیرید. هدف این نیست که بازو را بکشید؛ باید آن را برای حرکت بعدی نزدیک بدن و تحت کنترل نگه دارید.
مرحله ۲ — بازوی حریف را از داخل کنترل کنید — دست شما روی بازوی همان سمت کار میکند. بازو را به بدن خود نزدیک نگه دارید و اجازه ندهید حریف آن را بیرون بکشد. آرنج‌های خودتان را زیاد باز نکنید. این گرفتن هنگام چرخش باید پابرجا بماند.
مرحله ۳ — حریف را به بدن نزدیک کنید — با کشش کوتاه و جابه‌جایی بدن، حریف را به محور خودتان نزدیک کنید؛ بدون کشیدن مفصل شانه یا آرنج. فقط با بازوها نکشید. پاها و سینه هم باید جلو بیایند. اگر بدن حریف هنوز دور است، وقت چرخش نرسیده.
مرحله ۴ — پای ورود را جاگذاری کنید — پای گارد یا پای ورود را بیرون یا مقابل پای متناظر حریف قرار دهید. این پا محور اولیه‌ی چرخش است. جای آن باید طوری باشد که: به حریف نزدیک شوید؛ مسیر پای دوم باز بماند؛ بتوانید لگن را بعداً زیر بدن ببرید.
مرحله ۵ — پای دوم را نزدیک پای اول بیاورید — پای عقب را به کنار یا کمی پشت پای اول بیاورید. این مرحله عرض پایه را برای چرخش تنظیم میکند. اگر پای دوم خیلی عقب بماند، لگن نمی‌تواند کامل زیر مرکز ثقل وارد شود. اگر پاها بیش‌ازحد روی یک خط یا روی هم جمع شوند، تعادل خودتان خراب میشود.
کیفیت تماس روی کنترل و جهت اجرای مهارت اثر می‌گذارد.
کاربرد این مهارت در محتوای نهایی دقیق‌تر توضیح داده میشود.
اشتباهات رایج در پیچپیچک
فاصله‌ی زیاد سینه‌ها
اگر بدن‌ها دور باشند، چرخش به زیر بدن سخت میشود.
راه بهتر: قبل از چرخش تماس را نزدیک کنید.
گرفتن شل بازوی حریف
اگر بازو وسط حرکت آزاد شود، شانه‌ی حریف از مسیر خارج میشود.
اگر بازو وسط حرکت آزاد شود، شانه‌ی حریف از مسیر خارج میشود.
حرکت نکردن پاها
پیچپیچک با دستها اجرا نمی‌شود.
حرکت پا بخش اصلی فن است.
بالا ماندن مرکز ثقل
اگر زانوها خم نشوند، زیر حریف نمی‌روید.
اگر زانوها خم نشوند، زیر حریف نمی‌روید.
چرخش ناقص لگن و کمر
اگر فقط شانه‌ها بچرخند، محور کامل ساخته نمی‌شود.
اگر فقط شانه‌ها بچرخند، محور کامل ساخته نمی‌شود.
تلاش برای پرتاب فقط با دست
دستها فقط کنترل را حفظ می‌کنند.
نیرو باید از پاها، لگن و تنه بیاید.
بارگیری قبل از قرار گرفتن زیر مرکز ثقل
اگر هنوز بیرون محور هستید و بخواهید حریف را بلند کنید، فن سخت و پرمصرف میشود.
اگر هنوز بیرون محور هستید و بخواهید حریف را بلند کنید، فن سخت و پرمصرف میشود.
توقف وسط چرخش
بعد از شروع چرخش به زیر بدن، مکث نکنید.
حریف در همین مکث می‌تواند پایه را دوباره بسازد.
رها کردن گرفتن پیش از فرود
تا وقتی پرتاب و انتقال کامل نشده، بازو را بی‌دلیل رها نکنید.
تا وقتی پرتاب و انتقال کامل نشده، بازو را بی‌دلیل رها نکنید.
اجرای سریع بدون تسلط بر حرکت پا
سرعت نمی‌تواند جای پای اشتباه را اصلاح کند.
اول ورود خشک و بارگیری بدون پرتاب را تمرین کنید.
قبل و بعد از این آموزش
راهنمای تکمیلی پیچپیچک
نکته‌های تکمیلی این حرکت؛ همان محتوای کامل آموزش، با ساختار خواناتر.
فن پیچپیچک چیست؟
فن پیچ پیچک یک فن پرتابی سرپاست که از سرشاخ و درگیری بالاتنه ساخته میشود.
در اجرای پایه:
- حریف در فاصله‌ی نزدیک قرار دارد؛
- بازوی او از داخل کنترل میشود؛
- پای ورود در موقعیت مناسب قرار میگیرد؛
- پای دوم به محور نزدیک میشود؛
- مرکز ثقل پایین می‌آید؛
- کمر و لگن زیر بدن حریف می‌چرخند؛
- حریف روی محور شما بارگیری میشود؛
- پرتاب با چرخش ادامه پیدا میکند.
در بعضی منابع شکل پیچ پیچک و در بعضی پیچپیچک نوشته میشود. هر دو به همین فن اشاره دارند.
وضعیت شروع پیچپیچک
پیچ پیچک در حالت سرشاخ
سرشاخ‌شدن یکی از موقعیت‌سازی‌های اصلی فن است. پیچ پیچک در حالت سرشاخ زمانی معنا پیدا میکند که فاصله کم شده، یک مسیر دستزیربغل ساخته شده و بتوانید بازوی حریف را از داخل کنترل کنید.
گارد
از گارد کشتی متعادل شروع کنید.
زانوها باید نرم باشند و پاها اجازهی چرخش بدهند. اگر پاها بیش‌ازحد باز باشند، آوردن پای دوم سخت میشود. اگر خیلی نزدیک باشند، پایه‌ی سرشاخ ضعیف میشود.
هدف این است که بعد از گرفتن بالاتنه بتوانید بدون ایستادن یا پرش اضافه وارد چرخش شوید.
سرشاخ
در سرشاخ:
- فاصله کم شده؛
- دستها روی بازو و تنه کار می‌کنند؛
- فشار و کشش حریف را حس می‌کنید؛
- می‌توانید یک بازو را برای ورود از داخل پیدا کنید.
پیچپیچک از سرشاخ خشک و بی‌حرکت سخت‌تر میشود. بهتر است قبل از ورود، یک واکنش کوچک با فشار یا کشش بگیرید.
حالت دست زیر بغل
پیچ پیچک دست زیر بغل یکی از مشخصه‌های مهم این فن است.
در اجرای مرجع، وضعیت تماس به شکلی است که:
- یکی از دست‌های حریف زیر بغل یا نزدیک پهلوی شما قرار دارد؛
- شما همان بازو را از داخل کنترل می‌کنید؛
- تماس سینه‌به‌سینه یا بسیار نزدیک است.
این وضعیت کمک میکند شانه و بازوی حریف هنگام چرخش همراه شما حرکت کنند.
کنترل بازو
بازوی حریف باید به بدن شما متصل بماند.
اگر گرفتن شل باشد یا بازو دور شود، هنگام چرخش به زیر بدن حریف از محور پرتاب خارج میشود.
دستها نباید به مفصل آرنج فشار دردناک وارد کنند. هدف کنترل کل بازو و شانه است.
فاصله‌ی تنه‌ها
هرچه فاصله‌ی بدن‌ها بیشتر باشد، پیچپیچک سخت‌تر میشود.
برای ورود خوب:
- سینه‌ها نزدیک‌اند؛
- آرنج‌ها جمع‌اند؛
- لگن شما می‌تواند زیر بدن حریف قرار بگیرد.
اگر بین دو بدن فضای زیادی بماند، دستها مجبور می‌شوند فاصله را جبران کنند.
پیچپیچک در گارد موافق و مخالف
پیچ پیچک در گارد موافق اجرای پایه است.
گارد موافق یعنی پای جلوی شما و حریف همنام است.
مثلاً هر دو پای راست جلو دارید.
در این وضعیت:
- حالت دستزیربغل راحت‌تر روی یک محور ساخته میشود؛
- پای ورود می‌تواند بیرون یا مقابل پای متناظر قرار بگیرد؛
- پای دوم نزدیک میشود؛
- چرخش زیر بدن مستقیم‌تر ساخته میشود.
ترتیب اصلی تغییر نمی‌کند:
- کنترل بازو؛
- نزدیکی بدن؛
- پای ورود؛
- پای دوم؛
- پایین‌آمدن؛
- چرخش به زیر بدن؛
- بارگیری؛
- پرتاب.
پیچپیچک در گارد مخالف
در پیچ پیچک در گارد مخالف، پای جلوی شما و حریف متفاوت است.
این حالت همچنان همان فن است، اما:
- زاویهی گرفتن تغییر میکند؛
- جای پای ورود باید تنظیم شود؛
- ممکن است لازم باشد حریف را قبل از چرخش بیشتر به یک سمت هدایت کنید.
اصل مهم این است که نسخه‌ی گارد مخالف را به «همان حرکت با پاهای جابه‌جا» تقلیل ندهید.
رابطهی دو گارد روی مسیر چرخش اثر دارد.
با این حال سازوکار حرکتیِ اجرای پایه همچنان ثابت است:
- دستزیربغل؛
- کنترل بازو؛
- پایین رفتن؛
- چرخش زیر بدن؛
- بارگیری روی محور کمر.
پیچپیچک از داخل
پیچ پیچک از داخل یکی از شناسه‌های مهم فن است.
منظور از «از داخل» این است که کنترل بازو و مسیر ورود از سمت داخلی درگیری بالاتنه ساخته میشود.
این باعث میشود:
- بازوی حریف به بدن شما نزدیک بماند؛
- شانه‌ی او همراه چرخش حرکت کند؛
- فضای چرخش به زیر بدن بهتر باز شود.
اگر کنترل بازو از بیرون و دور باشد، سازوکار حرکتی فن به حرکت دیگری نزدیک میشود.
پیچپیچک پرتابی
پیچ پیچک پرتابی به نسخه‌ای اشاره دارد که چرخش به زیر بدن به بارگیری و پرتاب کامل وصل میشود.
برای مبتدی، بهتر است قبل از اجرای پرتاب کامل این مراحل جدا تمرین شوند:
- گرفتن؛
- حرکت پا؛
- پایین رفتن؛
- ورود و چرخش؛
- بارگیری بدون پرتاب.
وقتی این مراحل قابل‌کنترل شدند، پرتاب کامل اضافه شود.
فن پیچ پیچک در کشتی فرنگی
پیچ پیچک کشتی فرنگی یکی از کاربردهای پررنگ این فن است.
چون کشتی فرنگی روی درگیری بالاتنه تمرکز بیشتری دارد، موقعیت‌هایی مثل:
- سرشاخ؛
- دستزیربغل؛
- کنترل بازو؛
- تماس نزدیک سینه‌به‌سینه
بیشتر زمینه‌ی این فن را می‌سازند.
در فرنگی، گرفتن حریف پایین‌تر از خط کمربند، زیرپا زدن و استفاده‌ی فعال از پا روی حریف برای اجرای فن ممنوع است؛ بنابراین پیچپیچک باید از کنترل بازو، دستزیربغل، چرخش تنه و حرکت پاهای خودِ مهاجم ساخته شود، نه با عمل‌کردن روی پای حریف.
به همین دلیل توضیح‌ها بیشتر بر کاربرد بالاتنه در فرنگی تمرکز دارند، هرچند فن فقط به فرنگی محدود نیست.
آموزش فن پیچ پیچک در کشتی آزاد
پیچ پیچک کشتی آزاد هم فن معتبر و قابل‌اجراست.
سازوکار حرکتی پایه همان است:
- کنترل بازو؛
- دستزیربغل؛
- چرخش زیر بدن؛
- بارگیری؛
- پرتاب.
اما در آزاد گرفتن پا، زیرپا زدن و استفاده‌ی فعال از پا برای اجرای فن مجاز است؛ بنابراین حریف می‌تواند هم‌زمان تهدید حمله به پا را هم ایجاد کند و فاصله‌ی درگیری متغیرتر باشد.
با این حال خود پیچپیچک همچنان یک فن بالاتنه است و همان سازوکار اصلی را حفظ میکند: کنترل بازو، دستزیربغل، چرخش زیر بدن، بارگیری و پرتاب.
تفاوت پیچپیچک و کولانداز
تفاوت کول انداز و پیچ پیچک یکی از مهم‌ترین مرزهای آموزشی این فن است.
شباهت‌ها
هر دو:
- سرپا هستند؛
- درگیری بالاتنه دارند؛
- نیاز به چرخش و پایین‌آمدن دارند؛
- می‌توانند حریف را روی محور بدن بارگیری کنند.
پیچپیچک
در پیچپیچک:
- موقعیت‌سازی مرجع دستزیربغل است؛
- کنترل بازو از داخل اهمیت زیادی دارد؛
- چرخش به زیر بدن و چرخش زیر بدن هویت مرکزی فن است؛
- حریف بیشتر با همین ورود چرخشی روی محور کمر بارگیری میشود.
کولانداز
در کولانداز:
- کنترل دست و بازو هم مهم است؛
- اما بارگذاری روی شانه یا بازو برجسته‌تر است؛
- محور پرتاب کمتر بر دستزیربغل و چرخش به زیر بدن کلاسیک پیچپیچک تکیه دارد.
پس این دو مشابه‌اند، اما یکی نیستند.
تفاوت پیچپیچک و فن کمر
فن کمر هم فن پرتابی نزدیک دیگری است.
پیچپیچک
- دستزیربغل؛
- کنترل بازو از داخل؛
- چرخش به زیر بدن؛
- ورود چرخشی مشخص.
فن کمر
- کنترل گردن/بازو یا بالاتنه؛
- بارگیری پررنگ روی کمر و لگن؛
- سازوکار حرکتی ورود متفاوت.
در هر دو ممکن است لگن و کمر زیر مرکز ثقل قرار بگیرند، اما در پیچپیچک دستزیربغل + کنترل بازو از داخل + چرخش زیر بدن امضای فن است؛ در فن کمر خودِ محور لگن/کمر و الگوی ورود پرتاب نقش پررنگ‌تری دارد.
تفاوت پیچپیچک و پیچ کمر
پیچ کمر هم مترادف پیچپیچک نیست.
منابع آموزشی این دو را جدا در فهرست فنون می‌آورند.
پیچپیچک روی:
- دستزیربغل؛
- کنترل بازو؛
- چرخش زیر بدن
قفل است.
پیچ کمر سازوکار حرکتی و گرفتن مستقل خودش را دارد و یک گزینه‌ی آینده برای وان‌موو است.
پس عبارت گسترده «پیچ» به‌تنهایی مالک این صفحه نیست.
ارتباط پیچپیچک با پل کشتی
پل کشتی در پیچپیچک بیشتر نقش حمایتی دارد.
در بعضی پایان حرکت‌ها، ادامه‌ی چرخش می‌تواند به مسیر پهلو یا قوس کنترلشده برسد.
اما:
- پل اجرای پایه اصلی پیچپیچک نیست؛
- آموزش کامل پل داخل این صفحه تکرار نمی‌شود؛
- مهم‌تر از قوس زیاد، حفظ گرفتن و مسیر کنترلشده است.
بدل پیچپیچک
بدل پیچ پیچک هدف واقعی و مهمی دارد، اما اینجا فقط مرور کلی می‌دهیم.
مدافع معمولاً تلاش میکند:
مرکز ثقل را پایین نگه دارد
اگر مهاجم نتواند زیر مرکز ثقل قرار بگیرد، بارگیری سخت‌تر میشود.
چرخش را کامل نگذارد
با حرکت پا یا تغییر زاویه، می‌توان مسیر چرخش به زیر بدن را مختل کرد.
لگن را از محور خارج کند
اگر لگن مدافع عقب یا کنار برود، بدن او راحت روی محور مهاجم بارگیری نمی‌شود.
بازوی کنترلشده را آزاد کند
اگر گرفتن باز شود، کنترل شانه و چرخش ضعیف‌تر میشود.
دوباره روبه‌روی مهاجم قرار بگیرد
حرکت پا برای برگشتن به خط مستقیم می‌تواند زاویهی ساخته‌شده را خنثی کند.
آموزش کامل بدل صفحه‌ی مستقل آینده است.
تمرین پیچپیچک برای مبتدی
تمرین ۱ — گرفتن دستزیربغل
یار تمرینی در سرشاخ سبک قرار بگیرد.
فقط وضعیت دستزیربغل و کنترل بازو را بسازید و رها کنید.
هدف:
- گرفتن نزدیک؛
- آرنج‌های جمع؛
- تماس و کشش کنترلشده، بدون فشار دردناک روی شانه یا آرنج.
تمرین ۲ — حرکت پا بدون حریف
در گارد بایستید.
پای ورود را جاگذاری کنید، پای دوم را نزدیک کنید و چند بار پایین بروید.
هدف شناخت محور چرخش است.
تمرین ۳ — ورود بدون پرتاب
با یار همکار، گرفتن را بسازید و فقط تا مرحله‌ی چرخش زیر بدن بروید.
پرتاب نکنید.
بررسی کنید:
- سینه نزدیک است؟
- پاها درست‌اند؟
- مرکز ثقل پایین آمده؟
تمرین ۴ — بارگیری بدون پرتاب
وقتی ورود درست شد، مقدار کمی وزن حریف را روی محور خودتان بگیرید و همان‌جا توقف کنید.
هدف این است که بفهمید آیا واقعاً زیر مرکز ثقل قرار گرفته‌اید یا نه.
تمرین ۵ — گارد موافق
اجرای پایه را در گارد موافق چند بار آهسته تمرین کنید.
تمرکز روی ترتیب حرکت پا باشد.
تمرین ۶ — گارد مخالف
بعد از تثبیت اجرای پایه، گارد مخالف را اضافه کنید.
زاویهی پای ورود را جداگانه بررسی کنید.
تمرین ۷ — پرتاب نیمه‌سرعت
روی تشک مناسب و با یار آماده، حرکت را با سرعت متوسط کامل کنید.
هدف:
- حفظ گرفتن؛
- چرخش پیوسته؛
- فرود کنترلشده.
تمرین ۸ — افزایش مقاومت تدریجی
یار تمرینی مرحله‌ای دفاع کند:
- بازو را کمی عقب بکشد؛
- مرکز ثقل را پایین نگه دارد؛
- لگن را از محور دور کند؛
- پاها را برای روبه‌رو شدن حرکت دهد؛
- مقاومت واقعی‌تر اضافه شود.
اگر با مقاومت کم فن از کار می‌افتد، سرعت را بیشتر نکنید؛ مرحله‌ی ضعیف را پیدا کنید.
چه زمانی پیچپیچک را ادامه ندهیم؟
اگر:
- گرفتن باز شده؛
- فاصله‌ی تنه‌ها زیاد شده؛
- پاها در موقعیت درست نیستند؛
- مرکز ثقل بالا مانده؛
- لگن زیر محور نرفته؛
- یا کنترل فرود را ندارید،
فن را متوقف کنید.
از موقعیت‌سازی ناقص وارد پرتاب کامل نشوید.
چه زمانی پیچپیچک را ادامه ندهیم؟
اگر: گرفتن باز شده؛ فاصله‌ی تنه‌ها زیاد شده؛ پاها در موقعیت درست نیستند؛ مرکز ثقل بالا مانده؛ لگن زیر محور نرفته؛ یا کنترل فرود را ندارید، فن را متوقف کنید.؛ از موقعیت‌سازی ناقص وارد پرتاب کامل نشوید..
سؤال‌های رایج درباره پیچپیچک
فن پیچپیچک چیست؟
پیچپیچک یک پرتاب سرپا از درگیری بالاتنه است که با دستزیربغل، کنترل بازوی حریف، چرخش زیر مرکز ثقل و بارگیری روی محور کمر اجرا میشود.
پیچپیچک بیشتر در آزاد است یا فرنگی؟
در هر دو سبک قابل اجراست، اما کاربرد و حضور آموزشی آن در کشتی فرنگی پررنگ‌تر است.
پیچپیچک در گارد موافق و مخالف چه فرقی دارد؟
سازوکار حرکتی اصلی یکی است، اما زاویهی گرفتن و جای پای ورود با رابطهی گاردها تنظیم میشود. اجرای پایه گارد موافق است.
فرق پیچپیچک و کولانداز چیست؟
پیچپیچک روی دستزیربغل و چرخش به زیر بدن تأکید دارد. کولانداز بیشتر با بارگذاری روی شانه یا بازو شناخته میشود.
فرق پیچپیچک و فن کمر چیست؟
فن کمر گرفتن و ورود متفاوتی دارد و محور بارگیری لگن/کمر پرتاب آن پررنگ‌تر است. پیچپیچک با کنترل بازو از داخل و چرخش به زیر بدن تعریف میشود.
فرق پیچپیچک و پیچ کمر چیست؟
این دو فن مستقلاند. پیچپیچک اجرای پایه مشخص دستزیربغل و چرخش زیر بدن دارد؛ پیچ کمر سازوکار حرکتی جداگانه دارد.
دستها در پیچپیچک کجا قرار میگیرند؟
در اجرای پایه، یک وضعیت دستزیربغل شکل میگیرد و مجری بازوی همان سمت حریف را از داخل کنترل میکند تا شانه و تنه هنگام چرخش همراه بمانند.
بدل پیچپیچک چیست؟
در سطح کلی، مدافع تلاش میکند مرکز ثقل را پایین نگه دارد، اجازهی چرخش کامل ندهد، لگن را از محور خارج کند و بازوی کنترلشده را آزاد کند.