آموزش فیتو کشتی؛ اجرای مرحله‌به‌مرحله
- مرحله 01
مرحله ۱ — ورود یا فشار حریف را متوقف کنید — اگر حریف در حال ورود است، اول اجازه ندهید حملهی او به اتصال کامل برسد. یعنی اجازه ندهید: به پا یا کمر عمیق برسد؛ فاصله را کاملاً ببندد؛ یا شما را از پایه‌ی خود خارج کند. با وضعیت مناسب سر، دست‌ها و پاها، ورود را در نقطه‌ای نگه دارید که هنوز بتوانید بالاتنهی او را کنترل کنید.
- مرحله 02
مرحله ۲ — سر و یک دست حریف را کنترل کنید — سر/گردن یک سمت و دست یا بازوی همان طرف را بگیرید. هدف این است که حریف در دو نقطه به شما متصل شود: بالاتنه از طریق سر/گردن؛ بازو از طریق دست. این دو کنترل با هم اجازه می‌دهند هنگام جابهجایی پا، شانه و تنه‌ی حریف هم حرکت کنند.
- مرحله 03
مرحله ۳ — فاصله را ببندید — تنه‌ی خودتان را به حریف نزدیک نگه دارید. آرنج‌ها بی‌دلیل باز نشوند. اگر بین بدن‌ها فاصله ایجاد شود، هنگام رفتن به پل دست‌ها مجبور می‌شوند حرکت را با زور جبران کنند. یک فیتوی خوب باید حس «اتصال» داشته باشد.
- مرحله 04
مرحله ۴ — جای پاها را عوض کنید — این مرحله یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجرای فن فیتو است. پاها را طوری جابه‌جا کنید که بتوانید از سمت سر کنترل‌شده وارد مسیر قوس شوید. هدف فقط قدم‌برداشتن نیست؛ باید محور بدن شما نسبت به حریف تغییر کند. پاها باید: فضای پل را باز کنند؛ مرکز ثقل شما را کنترل کنند؛ اجازه دهند تنه در مسیر چرخش قرار بگیرد. اگر پاها ثابت بمانند، فن به کشیدن با دست‌ها تبدیل میشود.
- مرحله 05
مرحله ۵ — جهت چرخش را بسازید — با کنترل سر و بازو، حریف را در جهت مشخصی هدایت کنید. این هدایت باید قبل از پل کامل شود. یعنی حریف از قبل باید در مسیری باشد که وقتی شما وارد قوس می‌شوید، بدن او هم همان جهت را دنبال کند. اگر هنوز وزن حریف کاملاً مقابل حرکت شماست، رفتن به پل زود است.
- مرحله 06
مرحله ۶ — از سمت سر کنترل‌شده وارد پل شوید — حالا با حفظ گرفتن، از سمتی که سر حریف را کنترل کرده‌اید وارد قوس و پل شوید. پل کشتی در اینجا نقش حرکت پایه حمایتی دارد. اما هدف این نیست که خودتان را ناگهان به عقب پرتاب کنید. پل باید نتیجه‌ی این زنجیره باشد: کنترل؛ نزدیکی؛ جابهجایی پا؛ جهت‌دادن؛ قوس.
- مرحله 07
مرحله ۷ — حریف را در مسیر قوس هدایت کنید — هنگام پل، سر و بازوی حریف را رها نکنید. دست‌ها مسیر را نگه می‌دارند و تنه و لگن چرخش را ادامه می‌دهند. هدف این است که کل بدن حریف از راستای تعادل خارج شود. اگر فقط سر حرکت کند و لگن حریف همان‌جا بماند، پرتاب کامل نشده است.
- مرحله 08
مرحله ۸ — حرکت را تا تشک دنبال کنید — وقتی حریف به سمت تشک می‌رود، کنترل را حفظ کنید. در تمرین آموزشی، فرود باید قابل‌پیش‌بینی و کنترل‌شده باشد. فیتو نباید به سقوط آزاد یا کوبیدن حریف تبدیل شود.
- مرحله 09
مرحله ۹ — به کنترل یا پشت منتقل شوید — بعد از پرتاب، به جای توقف کامل، موقعیت بعدی را بسازید. ممکن است: کنترل بالاتنه را حفظ کنید؛ به پشت حریف برسید؛ در صورت وجود موقعیت، گردش را ادامه دهید. فن باید شما را به وضعیت بهتر برساند، نه اینکه بعد از فرود هر دو نفر از هم جدا شوند.
وضعیت سر و دست در فیتو
مرحله ۱ — ورود یا فشار حریف را متوقف کنید — اگر حریف در حال ورود است، اول اجازه ندهید حملهی او به اتصال کامل برسد. یعنی اجازه ندهید: به پا یا کمر عمیق برسد؛ فاصله را کاملاً ببندد؛ یا شما را از پایه‌ی خود خارج کند. با وضعیت مناسب سر، دست‌ها و پاها، ورود را در نقطه‌ای نگه دارید که هنوز بتوانید بالاتنهی او را کنترل کنید.
مرحله ۲ — سر و یک دست حریف را کنترل کنید — سر/گردن یک سمت و دست یا بازوی همان طرف را بگیرید. هدف این است که حریف در دو نقطه به شما متصل شود: بالاتنه از طریق سر/گردن؛ بازو از طریق دست. این دو کنترل با هم اجازه می‌دهند هنگام جابهجایی پا، شانه و تنه‌ی حریف هم حرکت کنند.
مرحله ۳ — فاصله را ببندید — تنه‌ی خودتان را به حریف نزدیک نگه دارید. آرنج‌ها بی‌دلیل باز نشوند. اگر بین بدن‌ها فاصله ایجاد شود، هنگام رفتن به پل دست‌ها مجبور می‌شوند حرکت را با زور جبران کنند. یک فیتوی خوب باید حس «اتصال» داشته باشد.
مرحله ۴ — جای پاها را عوض کنید — این مرحله یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجرای فن فیتو است. پاها را طوری جابه‌جا کنید که بتوانید از سمت سر کنترل‌شده وارد مسیر قوس شوید. هدف فقط قدم‌برداشتن نیست؛ باید محور بدن شما نسبت به حریف تغییر کند. پاها باید: فضای پل را باز کنند؛ مرکز ثقل شما را کنترل کنند؛ اجازه دهند تنه در مسیر چرخش قرار بگیرد. اگر پاها ثابت بمانند، فن به کشیدن با دست‌ها تبدیل میشود.
مرحله ۵ — جهت چرخش را بسازید — با کنترل سر و بازو، حریف را در جهت مشخصی هدایت کنید. این هدایت باید قبل از پل کامل شود. یعنی حریف از قبل باید در مسیری باشد که وقتی شما وارد قوس می‌شوید، بدن او هم همان جهت را دنبال کند. اگر هنوز وزن حریف کاملاً مقابل حرکت شماست، رفتن به پل زود است.
کیفیت تماس روی کنترل و جهت اجرای مهارت اثر می‌گذارد.
کاربرد این مهارت در محتوای نهایی دقیق‌تر توضیح داده میشود.
اشتباهات رایج در فن فیتو
گرفتن فقط گردن
اگر فقط گردن را گرفته‌اید و دست حریف آزاد است، کنترل کل بدن ساخته نشده.
راه بهتر: سر/گردن و یک دست را با هم کنترل کنید.
فاصله‌ی زیاد تنه‌ها
وقتی بدن‌ها دورند، دست‌ها مجبور می‌شوند فن را حمل کنند.
تنه را نزدیک نگه دارید.
ثابت ماندن پاها
فیتو بدون جابهجایی پاها ناقص میشود.
قبل از پل، محور پاها را بسازید.
رفتن زودهنگام به پل
اگر هنوز جهت حریف تغییر نکرده، پل فقط شما را زیر او می‌برد.
اول کنترل، بعد زاویه، بعد پل.
کشیدن فقط با دست‌ها
دست‌ها مسیر را هدایت می‌کنند.
حرکت باید از پاها، لگن و تنه هم نیرو بگیرد.
فشار موضعی روی گردن
این فن نباید با درد گردن کار کند.
اگر احساس می‌کنید باید گردن را شدید بکشید یا بچرخانید، موقعیتسازی را اصلاح کنید.
رها کردن دست حریف وسط حرکت
اگر بازوی کنترل‌شده آزاد شود، حریف میتواند شانه را برگرداند و محور فن را خراب کند.
اگر بازوی کنترل‌شده آزاد شود، حریف میتواند شانه را برگرداند و محور فن را خراب کند.
افتادن مستقیم روی پشت
پل کنترل‌شده باید مسیر مشخص داشته باشد.
انداختن خودتان روی پشت بدون جهت‌دادن به حریف، هم سازوکار حرکتی را خراب میکند و هم کنترل را کم میکند.
توقف در نیمه‌ی گردش
اگر حریف شروع به حرکت کرده، باید با او ادامه دهید.
مکث میتواند اجازه‌ی بازگشت به وضعیت بدهد.
تمرین روی سطح نامناسب
اجرای کامل فیتو روی سطح سخت یا بدون یار آماده مناسب نیست.
اجرای کامل فیتو روی سطح سخت یا بدون یار آماده مناسب نیست.
قبل و بعد از این آموزش
راهنمای تکمیلی فیتو
نکته‌های تکمیلی این حرکت؛ همان محتوای کامل آموزش، با ساختار خواناتر.
فن فیتو چیست؟
در آموزش فیتو، مهم‌ترین نکته این است که کنترل سر و دست، حرکت پا و پل به‌صورت یک زنجیره اجرا شوند. فن فیتو یک پرتاب یا بدل سرپاست که با کنترل سر/گردن و یک دست حریف، جابهجایی پاها و رفتن به پل از سمت سر کنترل‌شده اجرا میشود.
در اجرای پایه، این مراحل به هم وصل‌اند:
- حریف فشار یا ورود ایجاد میکند.
- شما سر و یک دست او را کنترل می‌کنید.
- فاصله‌ی تنه‌ها بسته میشود.
- پاها برای ساختن زاویه جابه‌جا می‌شوند.
- جهت چرخش مشخص میشود.
- از سمت سر کنترل‌شده وارد پل می‌شوید.
- حریف از تعادل خارج و به تشک هدایت میشود.
- حرکت به کنترل یا رسیدن به پشت ادامه پیدا میکند.
فیتو را می‌توان یک فن «واکنشی» هم دید، چون در بسیاری از موقعیت‌ها از فشار یا حملهی ناقص حریف استفاده میکند. اما این به معنی آن نیست که فقط به‌عنوان بدل اجرا میشود؛ با موقعیتسازی مناسب می‌توان خودتان هم موقعیت فیتو را بسازید.
فیتو از چه موقعیتی شروع میشود؟
حمله ناقص حریف
یکی از موقعیتهای رایج فیتو زمانی است که حریف برای پا یا کمر وارد میشود اما اتصال کامل نمی‌سازد.
در این لحظه ممکن است:
- سر او پایین یا نزدیک تنه‌ی شما باشد؛
- یکی از دست‌ها جلو آمده باشد؛
- وزنش به جلو منتقل شده باشد؛
- پاها برای لحظه‌ای از وضعیت راحت خارج شده باشند.
اگر بتوانید سر و یک دست را کنترل کنید، همین فشار رو به جلو میتواند به موقعیتسازی فیتو تبدیل شود.
سرشاخ و کنترل بالاتنه
سرشاخ‌شدن یکی دیگر از شروع‌های طبیعی فیتو است.
در سرشاخ:
- سر و شانه‌ها در تماس‌اند؛
- دست‌ها روی بازو و بالاتنه کار می‌کنند؛
- فشار و کشش مدام تغییر میکند.
فیتو زمانی ساخته میشود که بتوانید سر یا گردن یک سمت را همراه با دست همان طرف کنترل کنید و حریف را در جهتی قرار دهید که جابهجایی پا و پل ممکن شود.
کمرگیری و فشار رو به جلو
کمرگیری یا فشار نزدیک بالاتنه هم میتواند موقعیتسازی فیتو باشد.
وقتی حریف برای نزدیک‌شدن یا کنترل کمر فشار می‌آورد، ممکن است بدنش بیش‌ازحد جلو بیاید. اگر سر و دست او در دسترس باشند، می‌توانید فشارش را به حرکت چرخشی تبدیل کنید.
نکته‌ی مهم این است که کمرگیری خود فیتو نیست؛ فقط یکی از موقعیتهای گرفتن و کنترل است که میتواند فرصت فیتو را بسازد.
وضعیت سر و دست در فیتو
کنترل سر و گردن
یکی از دست‌ها یا بازوها سر و بخش بالایی گردن/شانه‌ی حریف را در یک اتصال کنترل‌شده نگه می‌دارد.
هدف این کنترل:
- نگه‌داشتن حریف نزدیک؛
- محدودکردن چرخش آزاد بالاتنه؛
- تعیین جهت قوس؛
- همراه‌کردن شانه‌ها با حرکت
است.
نباید گردن را به‌تنهایی بکشید، خم کنید یا در زاویه‌ی دردناک بچرخانید.
کنترل سر باید با تنه، پاها و کنترل دست دیگر همراه باشد.
کنترل یک دست حریف
دست دیگر شما باید یکی از دست‌ها یا بازوهای حریف را مهار کند.
اگر فقط سر را گرفته باشید، حریف با دست آزاد میتواند:
- فاصله بسازد؛
- تعادل خودش را بازیابی کند؛
- یا مسیر شما را در پل قطع کند.
کنترل دست باعث میشود یک سمت بدن حریف به حرکت شما متصل بماند.
فاصله‌ی تنه‌ها
در فیتو فاصله‌ی زیاد دشمن شماست.
اگر تنه‌ی حریف از شما دور باشد:
- کنترل سر ضعیف میشود؛
- دست‌ها کشیده می‌شوند؛
- قوس به زور گردن تبدیل میشود.
بدن‌ها باید آن‌قدر نزدیک باشند که حرکت از کل زنجیره‌ی بدن ساخته شود.
جهت سر خودتان
سر خودتان را بی‌هدف به عقب پرت نکنید.
هنگام ورود به پل، سر و تنه باید در یک مسیر کنترل‌شده حرکت کنند.
هدف این است که قوس بدن ساخته شود، نه اینکه گردن مجری نقش موتور اصلی فن را بازی کند.
نقش پل در فن فیتو
فیتو با پل یکی از مشخصه‌های اصلی این فن است.
پل در فیتو کمک میکند:
- محور بدن شما برای چرخش آماده شود؛
- نیروی پاها، لگن و تنه به مسیر پرتاب وصل شود؛
- حریف در یک قوس کنترل‌شده از تعادل خارج شود.
اما دو نکته مهم‌اند.
پل پایان فن نیست
اگر فقط به پل بروید اما سر و دست حریف کنترل نشده باشند، فیتو کامل نمی‌شود.
پل باید به کنترل بالاتنه وصل باشد.
پل نباید با فشار گردن ساخته شود
در آموزش پل کشتی، اجرای پایه با حمایت دست‌ها و کنترل تدریجی آموزش داده میشود.
در فیتو هم قوس باید از کل بدن ساخته شود، نه فشار ناگهانی روی گردن.
اگر پل هنوز برایتان ناپایدار یا دردناک است، اجرای کامل فیتو را جلو نبرید.
فیتو در کشتی آزاد
فیتو کشتی آزاد میتواند در موقعیتهای مختلف ساخته شود.
یکی از مهم‌ترین آن‌ها حملهی ناقص حریف به پا است.
مثلاً حریف:
- تغییر سطح داده؛
- به پا نزدیک شده؛
- اما اتصال کامل نساخته است.
در این لحظه، اگر سر و یک دست او در دسترس باشند، می‌توانید مسیر حمله را ببندید و به فیتو تبدیل کنید.
در آزاد بعد از اجرای فیتو، رسیدن به پشت و کنترل سریع اهمیت زیادی دارد چون حریف میتواند با تحرک پاها و چرخش سریع از موقعیت خارج شود.
فیتو ترکیبی در آزاد
فیتو ترکیبی میتواند به زنجیره‌ای اشاره کند که فیتو با حرکت قبل یا بعدی متصل شده است.
مثلاً:
- دفاع در برابر ورود → فیتو؛
- فیتو → رسیدن به پشت؛
- فیتو ناقص → انتقال به کنترل دیگر.
برای مبتدی، اول فیتو پایه را مستقل یاد بگیرید.
فن فیتو در کشتی فرنگی
فیتو کشتی فرنگی هم کاربرد واقعی و مستقل دارد.
در فرنگی، موقعیتسازی معمولاً بیشتر از:
- سرشاخ؛
- فشار بالاتنه؛
- کنترل گردن؛
- کمرگیری؛
- درگیری دست و بازو
ساخته میشود.
در کشتی فرنگی گرفتن حریف پایین‌تر از خط کمربند، زیرپا زدن و استفاده‌ی فعال از پا روی حریف برای اجرای فن ممنوع است؛ بنابراین ورودی‌هایی که در آزاد از حملهی ناقص به پا ساخته می‌شوند، در اینجا جای خود را به درگیری بالاتنه می‌دهند.
با این حال، سازوکار حرکتی اصلی تغییر نمی‌کند:
- کنترل سر/گردن؛
- کنترل یک دست؛
- جابهجایی پا؛
- ساختن جهت؛
- پل؛
- هدایت حریف به تشک.
فیتو پایه و فیتو با کنترل گردن
فیتو پایه همان نسخه‌ای است که در این صفحه آموزش داده میشود.
ویژگی‌های آن:
- موقعیتسازی ساده؛
- دو نقطه‌ی کنترل واضح؛
- حرکت پا مشخص؛
- پل کنترل‌شده؛
- ادامه‌ی حرکت تا تشک.
برای شروع لازم نیست فیتو را با چند فن دیگر ترکیب کنید.
اگر اجرای پایه هنوز ناپایدار است، حالت‌های ترکیبی فقط تشخیص مشکل را سخت‌تر می‌کنند.
فیتو با کنترل گردن
در فیتو با کنترل گردن، سر و گردن یکی از نقاط اصلی اتصال‌اند.
اما واژه‌ی «کنترل» مهم است.
قرار نیست:
- گردن پیچانده شود؛
- سر ناگهانی کشیده شود؛
- فشار موضعی دردناک ایجاد شود.
کنترل گردن باید شانه و تنه‌ی حریف را همراه کند.
اگر دست دیگر حریف کنترل نشده باشد، گرفتن گردن به‌تنهایی کافی نیست.
فیتو با گرفتن سر و دست
فیتو با گرفتن سر و دست توصیف نزدیک‌تری به اجرای پایه است.
دو نقطه‌ی کنترل باعث می‌شوند:
- یک سمت بدن حریف بسته شود؛
- شانه‌ها در مسیر مشخص حرکت کنند؛
- هنگام جابهجایی پا، حریف از شما جدا نشود؛
- پل به حرکت کل بدن وصل شود.
برای همین، اگر هنگام تمرین یکی از این دو کنترل از دست رفت، بهتر است فن را متوقف و موقعیتسازی را دوباره بسازید.
تفاوت فیتو و سالتو
تفاوت فیتو و سالتو یکی از مهم‌ترین مرزهای این بخش است.
فیتو
- کنترل سر/گردن و یک دست هویت مهمی دارد؛
- اغلب از فشار یا حملهی ناقص حریف ساخته میشود؛
- جابهجایی پا و رفتن به پل از سمت سر کنترل‌شده هسته‌ی سازوکار حرکتی است.
سالتو
سالتو کشتی یک پرتاب بالاتنه با موقعیتسازی و مسیر مستقل خودش است.
در سالتو:
- ورودی بالاتنه متفاوت است؛
- بارگذاری و قوس ساختار دیگری دارد؛
- فن را نباید فقط به «فیتوی بلندتر» یا «فیتوی پرتابی‌تر» تقلیل داد.
این دو در ادبیات فنی کشتی ایران هم به‌عنوان انتخاب‌های جدا شناخته می‌شوند.
پس:
فیتو ≠ سالتو
تفاوت فیتو و فیتیلهپیچ
تفاوت فیتو و فیتیله پیچ بسیار روشن است.
فیتو
- وضعیت غالب: سرپا؛
- کنترل اصلی: سر/گردن + دست؛
- جابهجایی پا و پل نقش مهم دارند؛
- محور کنترل روی بالاتنه است.
فیتیلهپیچ
- وضعیت غالب: خاک؛
- کنترل اصلی: پا یا مچ؛
- فرار باسن و چرخش پایینتنه نقش اصلی دارند؛
- محور کنترل روی پایینتنه است.
این دو از نظر گرفتن، موقعیت و سازوکار حرکتی کاملاً جدا هستند.
پس:
فیتو ≠ فیتیلهپیچ
تفاوت فیتو و بارانداز
فیتو یک فن مشخص با کنترل سر و دست و استفاده از پل است.
بارانداز خانوادهای از فنون خاک است که معمولاً با کنترل کمر یا تنه و گردش در وضعیت پارتر اجرا میشود.
تفاوت‌های اصلی:
فیتو
- سرپا؛
- سر و دست کنترل؛
- پل و جابهجایی پا؛
- حرکت واکنشی یا مناسب برای ضدحمله.
بارانداز
- خاک؛
- کنترل کمر/تنه؛
- گردش روی محور بدن در پارتر؛
- خانواده‌ی حالت‌های خودش.
فیتو زیرصفحه‌ی بارانداز نیست.
تمرین فیتو برای مبتدی
تمرین ۱ — کنترل سر و دست بدون پرتاب
یار تمرینی در حالت سرشاخ یا ورودی سبک قرار بگیرد.
فقط سر/گردن و یک دست او را کنترل کنید.
هدف:
- فاصله‌ی مناسب؛
- آرنج‌های جمع؛
- تماس بدون فشار خطرناک.
تمرین ۲ — جابهجایی پاها بدون پل
کنترل را حفظ کنید و فقط حرکت پا فیتو را تمرین کنید.
چند بار جای پاها را عوض کنید و به وضعیت شروع برگردید.
هدف این است که بدن یاد بگیرد قبل از پل محور مناسب بسازد.
تمرین ۳ — قوس بدون حریف
پل کشتی را جداگانه و بدون حریف تمرین کنید.
هدف:
- کنترل قوس؛
- تنفس؛
- خروج ایمن؛
- هماهنگی پا و لگن.
تمرین ۴ — اتصال حرکت پا به قوس
بدون حریف، جابهجایی پاها را به قوس کوتاه وصل کنید.
هنوز نیاز به پل عمیق نیست.
مهم این است که قوس از جای پای درست شروع شود.
تمرین ۵ — ورود خشک با یار همکار
سر و دست حریف را کنترل کنید، پاها را جابه‌جا کنید و فقط تا لحظه‌ی قبل از پل بروید.
سپس برگردید.
این تمرین کمک میکند موقعیتسازی قبل از پرتاب پایدار شود.
تمرین ۶ — نیمهحرکت با یار همکار
با تشک مناسب، وارد قوس شوید اما پرتاب را کامل نکنید.
هدف حس‌کردن مسیر بدن حریف است.
تمرین ۷ — اجرای کامل نیمه‌سرعت
وقتی موقعیتسازی و قوس قابل‌کنترل شدند، فن را با یار آماده در سرعت متوسط کامل کنید.
روی این موارد تمرکز کنید:
- حفظ دو نقطه‌ی کنترل؛
- حرکت پا؛
- رفتن به پل از سمت درست؛
- دنبال‌کردن حرکت تا تشک.
تمرین ۸ — پایان روی کنترل یا پشت
بعد از فرود، یک ادامه‌ی حرکت ساده اضافه کنید.
مثلاً:
- رسیدن به پشت؛
- یا تثبیت کنترل بالاتنه.
هدف این است که فن به موقعیت بعدی وصل شود.
تمرین ۹ — مقاومت تدریجی
یار تمرینی مرحله‌ای مقاومت اضافه کند:
- کمی سر را دور کند؛
- دست کنترل‌شده را عقب بکشد؛
- وزن را کمتر جلو بیاورد؛
- هنگام حرکت پا زاویه عوض کند؛
- مقاومت واقعی‌تر اضافه شود.
اگر با مقاومت کم فن از کار می‌افتد، سرعت را بیشتر نکنید؛ موقعیتسازی را اصلاح کنید.
چه زمانی فیتو را ادامه ندهیم؟
اگر:
- کنترل دست از بین رفت؛
- سر و گردن از موقعیت خارج شدند؛
- بدن‌ها از هم فاصله گرفتند؛
- پاها در موقعیت مناسب نیستند؛
- جهت حریف هنوز ساخته نشده؛
- پل برای شما یا یار تمرینی ناپایدار شده،
بهتر است فن را متوقف کنید.
فیتو باید از موقعیت درست اجرا شود، نه اینکه موقعیتسازی ناقص با زور جبران شود.
چه زمانی فیتو را ادامه ندهیم؟
اگر: کنترل دست از بین رفت؛ سر و گردن از موقعیت خارج شدند؛ بدن‌ها از هم فاصله گرفتند؛ پاها در موقعیت مناسب نیستند؛ جهت حریف هنوز ساخته نشده؛ پل برای شما یا یار تمرینی ناپایدار شده، بهتر است فن را متوقف کنید.؛ فیتو باید از موقعیت درست اجرا شود، نه اینکه موقعیتسازی ناقص با زور جبران شود..
سؤال‌های رایج درباره فیتو
فن فیتو در کشتی چیست؟
فیتو یک فن سرپا و پرتابی است که با کنترل سر/گردن و یک دست حریف، جابهجایی پاها و رفتن به پل از سمت سر کنترل‌شده اجرا میشود.
فیتو بیشتر در آزاد است یا فرنگی؟
در هر دو سبک کاربرد دارد. در آزاد میتواند از حملهی ناقص به پا یا درگیری سر و دست ساخته شود؛ در فرنگی موقعیتسازی بیشتر از فشار و کنترل بالاتنه شکل میگیرد.
در فیتو سر و دست حریف چگونه گرفته میشود؟
یک کنترل روی سر/گردن و یک کنترل روی دست یا بازوی همان سمت ساخته میشود. هدف این است که شانه و تنه‌ی حریف در مسیر حرکت شما قرار بگیرند، نه اینکه فشار موضعی روی گردن ایجاد شود.
نقش پل در فیتو چیست؟
پل بخش مهمی از مسیر پرتاب است و به قوس و چرخش کل بدن کمک میکند. اما باید بعد از کنترل، حرکت پا و ساختن جهت اجرا شود، نه قبل از آن.
فرق فیتو و سالتو چیست؟
فیتو روی کنترل سر/گردن و دست، جابهجایی پا و پل واکنشی تأکید دارد. سالتو پرتاب بالاتنهی مستقلی با موقعیتسازی و مسیر پرتاب متفاوت است.
فرق فیتو و فیتیلهپیچ چیست؟
فیتو عمدتاً سرپا و با کنترل بالاتنه اجرا میشود. فیتیلهپیچ فن خاک با کنترل پا یا مچ و چرخش پایینتنه است.
فرق فیتو و بارانداز چیست؟
فیتو فن سرپا با کنترل سر و دست و پل است. بارانداز خانوادهای از فنون خاک با کنترل کمر یا تنه و گردش در پارتر است.
مبتدی چطور فیتو را تمرین کند؟
اول کنترل سر و دست، جابهجایی پاها و پل را جداگانه تمرین کنید. بعد ورود خشک، نیمهحرکت و در نهایت اجرای کامل روی تشک و با یار آماده را اضافه کنید.