آموزش مرحله‌به‌مرحله زیر دوخم
- مرحله 01
مرحله ۱ — فرصت ورود بسازید — حملهی مستقیم به حریفی که کاملاً آماده و متعادل ایستاده، معمولاً سخت‌تر است. می‌توانید از: سرشاخ‌شدن؛ دست‌گیری؛ کشش کوتاه بازو؛ فشار روی شانه؛ تغییر جهت؛ یا فریب ساده برای گرفتن واکنش استفاده کنید. هدف این است که حریف برای لحظه‌ای وزنش را جابه‌جا کند، پاهایش از وضعیت راحت خارج شوند یا بالاتنه‌اش به سمتی حرکت کند که مسیر ورود بازتر شود.
- مرحله 02
مرحله ۲ — سطح بدن را پایین بیاورید — زانوها و لگن را خم کنید و بدن را پایین بیاورید. سینه باید تا حد امکان رو به حریف بماند. اگر فقط سر پایین می‌رود و باسن عقب می‌رود، تغییر سطح به خم‌شدن از کمر تبدیل شده است. حرکت خوب حالتی است که بعد از پایین‌آمدن هنوز بتوانید با پاها جلو بروید.
- مرحله 03
مرحله ۳ — بین پاهای حریف وارد شوید — با قدم ورود، فاصله را ببندید. قرار نیست از دور روی زانو سقوط کنید. در پایان ورود باید: شانه به پایین‌تنه‌ی حریف نزدیک باشد؛ سر به تنه یا پهلو چسبیده باشد؛ هر دو دست به رانها رسیده باشند؛ پای عقب برای ادامهی حرکت آماده باشد. اگر بعد از تماس روی زانوها متوقف شوید، حریف زمان پیدا میکند لگن را عقب ببرد و روی سر و شانهی شما فشار بیاورد.
- مرحله 04
مرحله ۴ — هر دو ران را کنترل کنید — دو دست را پشت رانها یا نزدیک پشت زانوها قرار دهید. رانها را به سمت خودتان جمع کنید. نکته‌ی مهم این است که دستها پاها را به بدن شما وصل کنند. اگر بازوها کامل کشیده باشند، حریف فاصلهی بیشتری برای دفاع دارد. برای اجرای پایه، لازم نیست پاها را فوراً از زمین بلند کنید.
- مرحله 05
مرحله ۵ — سر و شانه را نزدیک نگه دارید — بعد از گرفتن پاها، سر و شانه را عقب نکشید. سر نزدیک پهلو و شانه نزدیک پایین‌تنه کمک میکنند: بدن حریف را هدایت کنید؛ فاصله باز نشود؛ فشار حرکت فقط روی دستها نیفتد. اگر سر جدا شود، حریف راحت‌تر میتواند روی بالاتنه‌ی شما فشار بیاورد و لگن را عقب ببرد.
- مرحله 06
مرحله ۶ — حرکت پاها را ادامه دهید — این مرحله یکی از مهم‌ترین بخش‌های آموزش دو خم کشتی است. بعد از گرفتن پاها توقف نکنید. پاها را با قدم‌های کوتاه ادامه دهید و تنه را همراه آن‌ها جلو ببرید. فشار باید از کل بدن بیاید: پاها زمین را جابه‌جا میکنند؛ لگن جلو می‌آید؛ شانه مسیر را هدایت میکند؛ دستها پاها را جمع نگه می‌دارند. اگر فقط با بازوها بکشید، حریف میتواند وزنش را عقب ببرد و پایه را دوباره بسازد.
- مرحله 07
مرحله ۷ — پاهای حریف را جمع کنید و تعادل را بشکنید — وقتی هر دو ران کنترل شده‌اند، فاصلهی پاهای حریف را کمتر کنید. هدف این است که پایهی او باریک و ناپایدار شود. هم‌زمان با حرکت رو به جلو یا زاویه‌دار، اجازه ندهید پاها دوباره باز و محکم شوند. برای پایان حرکت پایه می‌توانید مسیر را کمی به یک سمت هدایت کنید تا حریف نتواند مستقیم عقب برود و تعادلش راحت‌تر بشکند.
- مرحله 08
مرحله ۸ — حریف را کنترلشده به تشک ببرید — وقتی پایه از بین رفت، حرکت را تا پایین رفتن حریف ادامه دهید. هدف «کوبیدن» نیست. در یک پایان حرکت آموزشی خوب: اتصال حفظ میشود؛ پاها همچنان کنترل میشوند؛ حریف در مسیر قابل‌پیش‌بینی پایین می‌رود؛ شما بعد از پایان هنوز تعادل دارید.
- مرحله 09
مرحله ۹ — کنترل را بعد از خاک کردن ادامه دهید — با افتادن حریف، فن تمام نمی‌شود. دستها را بی‌دلیل رها نکنید. از کنترل پاها به کنترل بالاتنه یا پشت منتقل شوید و اجازه ندهید حریف فوراً به گارد یا حالت ایستاده برگردد. یک زیر دوخم خوب باید شما را به موقعیت بهتر بعدی برساند، نه اینکه بعد از خاک هر دو کشتی‌گیر از هم جدا شوند.
وضعیت شروع زیر دوخم
مرحله ۱ — فرصت ورود بسازید — حملهی مستقیم به حریفی که کاملاً آماده و متعادل ایستاده، معمولاً سخت‌تر است. می‌توانید از: سرشاخ‌شدن؛ دست‌گیری؛ کشش کوتاه بازو؛ فشار روی شانه؛ تغییر جهت؛ یا فریب ساده برای گرفتن واکنش استفاده کنید. هدف این است که حریف برای لحظه‌ای وزنش را جابه‌جا کند، پاهایش از وضعیت راحت خارج شوند یا بالاتنه‌اش به سمتی حرکت کند که مسیر ورود بازتر شود.
مرحله ۲ — سطح بدن را پایین بیاورید — زانوها و لگن را خم کنید و بدن را پایین بیاورید. سینه باید تا حد امکان رو به حریف بماند. اگر فقط سر پایین می‌رود و باسن عقب می‌رود، تغییر سطح به خم‌شدن از کمر تبدیل شده است. حرکت خوب حالتی است که بعد از پایین‌آمدن هنوز بتوانید با پاها جلو بروید.
مرحله ۳ — بین پاهای حریف وارد شوید — با قدم ورود، فاصله را ببندید. قرار نیست از دور روی زانو سقوط کنید. در پایان ورود باید: شانه به پایین‌تنه‌ی حریف نزدیک باشد؛ سر به تنه یا پهلو چسبیده باشد؛ هر دو دست به رانها رسیده باشند؛ پای عقب برای ادامهی حرکت آماده باشد. اگر بعد از تماس روی زانوها متوقف شوید، حریف زمان پیدا میکند لگن را عقب ببرد و روی سر و شانهی شما فشار بیاورد.
مرحله ۴ — هر دو ران را کنترل کنید — دو دست را پشت رانها یا نزدیک پشت زانوها قرار دهید. رانها را به سمت خودتان جمع کنید. نکته‌ی مهم این است که دستها پاها را به بدن شما وصل کنند. اگر بازوها کامل کشیده باشند، حریف فاصلهی بیشتری برای دفاع دارد. برای اجرای پایه، لازم نیست پاها را فوراً از زمین بلند کنید.
مرحله ۵ — سر و شانه را نزدیک نگه دارید — بعد از گرفتن پاها، سر و شانه را عقب نکشید. سر نزدیک پهلو و شانه نزدیک پایین‌تنه کمک میکنند: بدن حریف را هدایت کنید؛ فاصله باز نشود؛ فشار حرکت فقط روی دستها نیفتد. اگر سر جدا شود، حریف راحت‌تر میتواند روی بالاتنه‌ی شما فشار بیاورد و لگن را عقب ببرد.
کیفیت تماس روی کنترل و جهت اجرای مهارت اثر می‌گذارد.
کاربرد این مهارت در محتوای نهایی دقیق‌تر توضیح داده میشود.
اشتباهات رایج در زیر دوخم
خم شدن از کمر قبل از ورود
اگر فقط بالاتنه پایین بیاید، لگن عقب می‌ماند.
راه بهتر: تغییر سطح با زانو و لگن.
حمله از فاصلهی زیاد
اگر برای گرفتن پاها دستها را کامل دراز کرده‌اید، هنوز به حریف نرسیده‌اید.
راه بهتر: اول فاصله را با گارد، سرشاخ یا دست‌گیری کم کنید.
زانو زدن بدون حرکت رو به جلو
تماس زانو با تشک به‌تنهایی ورود نیست.
بعد از پایین آمدن باید بدن شما به پاهای حریف برسد.
قفل شل دور رانها
اگر رانها در دستهای باز و دور از بدن باشند، حریف راحت‌تر عقب می‌رود.
دستها را جمع و آرنج‌ها را نزدیک نگه دارید.
سر جدا از حریف
سر پایین و دور از تنه، کنترل را کم میکند.
سر و شانه را نزدیک نگه دارید.
توقف بعد از گرفتن پاها
این شاید مهم‌ترین اشتباه باشد.
حریف روی همان لحظه حساب میکند تا لگن را عقب ببرد و دفاع بسازد.
پایان حرکت فقط با دست
کشیدن دو پا با بازوها بدون حرکت پا و تنه خیلی زود خسته‌کننده میشود.
حرکت را با کل بدن بسازید.
نگاه به تشک
نگاه کامل پایین باعث میشود حرکت بالاتنه‌ی حریف را دیرتر ببینید.
سر را در موقعیت فنی و قابل‌کنترل نگه دارید.
جمع‌کردن پاها بدون کنترل بالاتنه
اگر فقط پاها را جمع کنید اما سر و شانهی شما تنه را کنترل نکنند، حریف میتواند بالاتنه را آزاد نگه دارد و دفاع بسازد.
اگر فقط پاها را جمع کنید اما سر و شانهی شما تنه را کنترل نکنند، حریف میتواند بالاتنه را آزاد نگه دارد و دفاع بسازد.
رها کردن حریف بعد از خاک
پایان حرکت باید به کنترل بعدی وصل شود.
بعد از افتادن حریف، موقعیت بالا و پشت را تثبیت کنید.
قبل و بعد از این آموزش
راهنمای تکمیلی زیر دوخم
نکته‌های تکمیلی این حرکت؛ همان محتوای کامل آموزش، با ساختار خواناتر.
زیر دوخم چیست؟
زیر دو خم کشتی حمله‌ای سرپا در کشتی آزاد است که در آن مهاجم با پایین آوردن سطح بدن، نزدیک‌شدن به حریف و گرفتن هر دو پا، پایهی او را از بین میبرد.
در اجرای خوب، چهار بخش با هم کار میکنند:
- ورود نزدیک؛ تا دستها مجبور نباشند از فاصلهی زیاد پاها را دنبال کنند.
- کنترل هر دو ران یا پشت زانوها؛ تا پایین‌تنه‌ی حریف جمع شود.
- سر و شانهی فعال؛ برای هدایت تنه و حفظ اتصال.
- حرکت ادامه‌دار پاها؛ تا حریف فرصت نکند بعد از گرفتن پاها دوباره پایه بسازد.
این فن را گاهی با عبارت‌هایی مثل فن زیر دو خم، آموزش دوخم یا زیرگیری دو خم هم می‌بینید. عبارت آخر بیشتر به رابطه‌ی این فن با زیرگیری اشاره میکند و نام اصلی جداگانه‌ای نمی‌سازد. در وان‌موو نام اصلی صفحه «زیر دوخم» است و هر دو شکل نوشتاری «دو خم» و «دوخم» در متن حفظ میشوند.
تفاوت زیرگیری و زیر دوخم چیست؟
زیرگیری پایهی عمومی ورود به پاهاست. در آن یاد می‌گیرید:
- چه زمانی سطح بدن را پایین بیاورید؛
- از کمر خم نشوید؛
- قدم ورود را چگونه بردارید؛
- سر و تنه را با پاها همراه کنید؛
- بعد از تماس با حریف متوقف نشوید.
زیر دوخم از همین پایه استفاده میکند، اما مقصد مشخص دارد: گرفتن هر دو پای حریف و کامل‌کردن حمله.
به‌صورت خلاصه:
- زیرگیری = مهارت ورود؛
- زیر دوخم = یک فن مشخص بعد از ورود.
اگر هنوز در تغییر سطح، قدم ورود یا نزدیک‌شدن مشکل دارید، بهتر است اول حرکت پایه زیرگیری را تثبیت کنید.
زیر دوخم و زیر یکخم چه فرقی دارند؟
هر دو از حمله‌های مهم به پا در کشتی آزاد هستند، اما ساختارشان فرق دارد.
زیر یکخم
در زیر یکخم:
- یک پا هدف اصلی است؛
- موقعیت سر تو یا سر بیرون اهمیت زیادی دارد؛
- حریف بعد از گرفتن پا هنوز یک پای آزاد برای حفظ تعادل دارد؛
- پایان حرکت‌های زیادی از کنترل همان یک پا ساخته میشوند.
زیر دوخم
در زیر دوخم:
- هر دو پا هدف‌اند؛
- مهاجم معمولاً به مرکز پایین‌تنه نزدیک‌تر وارد میشود؛
- دستها هر دو ران یا پشت هر دو زانو را جمع میکنند؛
- فشار پیوسته‌ی تنه و حرکت پاها نقش بزرگ‌تری دارد؛
- پایهی حریف باید به‌صورت یک مجموعه از بین برود.
هیچ‌کدام نسخه‌ی «بهتر» دیگری نیستند. موقعیت حریف، فاصله و واکنش او تعیین میکنند کدام حمله منطقی‌تر است.
وضعیت شروع زیر دوخم
گارد
از گارد کشتی شروع کنید.
زانوها و لگن باید آماده‌ی پایین‌آمدن باشند و وزن آن‌قدر روی یک پا قفل نشود که تغییر سطح سخت شود.
اگر برای ورود ابتدا مجبورید کاملاً صاف شوید و بعد دوباره پایین بروید، گارد شروع شما کارآمد نیست.
فاصله
زیر دوخم از فاصلهی خیلی دور سخت میشود.
فاصلهی مناسب جایی است که با یک ورود کوتاه بتوانید:
- سینه و شانه را نزدیک حریف کنید؛
- دو دست را پشت رانها ببرید؛
- سر را نزدیک پهلو یا تنه نگه دارید.
اگر فقط نوک دستها به پا می‌رسند، هنوز دور هستید.
جای سر
سر باید بخشی از اتصال بدن شما به حریف باشد.
در اجرای پایه، سر را نزدیک پهلو یا بخش جانبی تنه‌ی حریف نگه دارید. نباید پایین و جدا از بدن او آویزان شود.
جای دقیق سر با حالت تغییر میکند، اما اصل مشترک این است که سر و شانه از پاهای گرفته‌شده جدا نمانند.
دستها
دو دست پشت رانها یا نزدیک پشت زانوها کنترل می‌گیرند.
لازم نیست از همان ابتدا قفل پیچیده‌ای بسازید. مهم این است که هر دو پا را به سمت بدن خودتان جمع کنید و اجازه ندهید حریف آن‌ها را آزادانه عقب بکشد.
آرنجهای باز و دستهای کشیده کنترل را ضعیف میکنند.
زانو و لگن
تغییر سطح باید با زانو و لگن انجام شود.
اگر فقط کمر خم شود:
- سر جلو می‌افتد؛
- لگن عقب می‌ماند؛
- ورود کوتاه میشود؛
- دستها مجبور میشوند فاصله را جبران کنند.
برای زیر دوخم خوب، بدن باید به پاها برسد؛ نه اینکه فقط دستها به پاها برسند.
زیر دو خم سر رو یا سر بیرون
در منابع فارسی، عبارت‌های زیر دو خم سر بیرون، زیر دو خم سر رو و دوخم سر رو دیده میشوند.
این‌ها حالت همان فن هستند، نه فن‌های کاملاً مستقل.
وقتی سر نسبت به مرکز بدن حریف بیرون‌تر قرار میگیرد:
- زاویهی شانه تغییر میکند؛
- مسیر فشار و چرخش عوض میشود؛
- بعضی پایان حرکتها راحت‌تر میشوند؛
- دفاع حریف هم شکل متفاوتی پیدا میکند.
برای یادگیری پایه، ابتدا ورودی را طوری تمرین کنید که سر و شانه به تنه‌ی حریف چسبیده بمانند و کنترل هر دو ران واضح باشد. بعد حالت سر رو را جداگانه با مربی تمرین کنید.
نکته‌ی مهم این است که سر بیرون به معنی سر جدا از بدن حریف نیست. حتی در این حالت، سر باید فعال و نزدیک بماند.
زیر دوخم از حالت دستتو
در منابع فارسی، دوخم در حالت دست تو به‌عنوان یک موقعیت‌سازی شناخته‌شده آمده است.
دستتو میتواند قبل از ورود دوخم چند مزیت بسازد:
- یک بازوی حریف کنترل میشود؛
- شانهی او به یک سمت کشیده میشود؛
- زاویهی ورود بازتر میشود؛
- مسیر دست برای دفاع دیرتر به پاها می‌رسد.
اما دستتو خود زیر دوخم نیست.
ترتیب یادگیری روشن است:
- دستتو → موقعیت‌سازی؛
- تغییر سطح و ورود → زیرگیری؛
- گرفتن هر دو پا و پایان حرکت → زیر دوخم.
صفحهی حاضر فقط این اتصال را نشان می‌دهد و آموزش کامل دستتو در صفحهی خودش باقی می‌ماند.
دوخم در گارد موافق و مخالف
زیر دوخم را می‌توان مقابل گاردهای مختلف اجرا کرد.
در گارد موافق، هر دو کشتی‌گیر پای همنام را جلو گذاشته‌اند.
در گارد مخالف، پای جلوی شما و حریف متفاوت است.
این تفاوت روی:
- زاویهی سرشاخ؛
- مسیر قدم ورود؛
- دسترسی به مرکز پایین‌تنه؛
- و پایان حرکت‌های بعدی
اثر می‌گذارد.
با این حال اصول زیر دوخم عوض نمی‌شوند:
- فرصت بسازید؛
- سطح را پایین بیاورید؛
- بدن را نزدیک کنید؛
- هر دو ران را کنترل کنید؛
- سر و شانه را فعال نگه دارید؛
- بعد از گرفتن حرکت را ادامه دهید.
انواع و پایان حرکت‌های زیر دوخم
در منابع فارسی چند نام برای پایان حرکتها و حالت‌های این خانواده دیده میشود.
دوخم چنار انداز
دوخم چنار انداز یکی از حالت‌های شناخته‌شده‌ی دوخم است.
در بعضی آموزش‌های فارسی این اجرا از گارد مخالف و پس از کنترل هر دو ران توضیح داده میشود. مسیر پایان حرکت و جای بدن آن جزئیات مخصوص خودش را دارد.
این عنوان در خانواده‌ی زیر دوخم می‌ماند و آموزش کامل پایان حرکتِ آن باید جدا بررسی شود.
دوخم تاخت
دوخم تاخت نام حالت دیگری است که بعد از کنترل پایین‌تنه با حرکت و فشار خاص خودش ادامه پیدا میکند.
اصل مهم برای مبتدی این است که قبل از ورود به پایان حرکت‌های نام‌دار، گرفتن هر دو ران و حرکت ادامه‌دار را قابل‌اعتماد کند.
دو خم درو
دو خم درو هم یکی از پایان حرکت‌های شناخته‌شده در فهرست فنون کشتی آزاد است.
چون این اجرا به هماهنگی پا و مسیر خاص پایان حرکت نیاز دارد، آموزش کامل آن باید جداگانه بررسی شود.
چرا این پایان حرکتها را همین‌جا کامل آموزش نمی‌دهیم؟
چون صفحهی زیر دوخم باید مالک فن پایه بماند.
اگر تمام پایان حرکت‌های نام‌دار را مرحله‌به‌مرحله داخل همین صفحه بیاوریم:
- آموزش بیش‌ازحد شلوغ میشود؛
- مرز تکنیک‌های فرعی از بین می‌رود؛
- مبتدی قبل از تثبیت ورود، درگیر چند پایان متفاوت میشود.
اول اجرای پایه زیر دوخم را یاد بگیرید؛ بعد پایان حرکت‌های تخصصی را اضافه کنید.
بعد از گرفتن هر دو پا چه کار کنیم؟
یکی از رایج‌ترین مشکلات این است که کشتی‌گیر ورود را انجام می‌دهد، هر دو پا را میگیرد و بعد متوقف میشود.
سه کار باید فوراً ادامه پیدا کنند.
۱. پاها را به بدن نزدیک کنید
اگر دستها کشیده‌اند، کنترل ضعیف است.
رانها را به سینه و شانهی خود نزدیک نگه دارید.
۲. سر و شانه را فعال نگه دارید
سر و شانه باید تنه‌ی حریف را هدایت کنند.
اگر بالاتنه‌ی حریف کاملاً آزاد باشد، او میتواند با عقب بردن لگن یا فشار روی سر، دفاع را بسازد.
۳. پاهای خودتان حرکت کنند
زیر دوخم با ایستادن کامل نمی‌شود.
حرکت رو به جلو یا زاویه‌دار را ادامه دهید تا پایهی حریف باریک و ناپایدار شود.
دفاع و بدل زیر دوخم چگونه است؟
دفاع زیر دو خم موضوعی بزرگ‌تر از این صفحه است، اما شناخت هدف‌های دفاع به حملهی بهتر کمک میکند.
مدافع معمولاً تلاش میکند:
- لگن و پاها را عقب ببرد؛
- وزن را روی مهاجم وارد کند؛
- سر و شانهی او را با تماس کنترلشده از مسیر حمله خارج کند، بدون فشار مستقیم روی گردن؛
- قفل دستها را باز کند؛
- پاها را از هم باز و پایه را دوباره بسازد؛
- با زاویه‌گرفتن از خط حمله خارج شود.
بعضی موقعیت‌ها می‌توانند به بدل زیر دو خم منجر شوند.
برای مهاجم، این شناخت چند پیام روشن دارد:
- از فاصلهی دور وارد نشوید؛
- روی زانو متوقف نشوید؛
- سر و شانه را جدا نکنید؛
- بعد از گرفتن هر دو پا حرکت را ادامه دهید.
آموزش کامل دفاع و بدل باید صفحهی مستقل خودش را داشته باشد.
تمرین زیر دوخم برای مبتدی
تمرین ۱ — تغییر سطح
از گارد چند بار فقط سطح بدن را پایین بیاورید و برگردید.
بررسی کنید:
- زانوها خم میشوند؛
- لگن پایین می‌آید؛
- کمر فرو نمی‌ریزد؛
- تعادل حفظ میشود.
تمرین ۲ — قدم ورود بدون گرفتن
یار تمرینی ثابت بایستد.
تغییر سطح دهید و بین پاها وارد شوید، اما دستها را قفل نکنید.
هدف فقط پیدا کردن فاصله و جای سر و شانه است.
تمرین ۳ — ورود خشک و گرفتن هر دو ران
حالا بعد از ورود، دو دست را پشت رانها قرار دهید و همان‌جا متوقف شوید.
بررسی کنید:
- دستها به هر دو پا رسیده‌اند؟
- آرنج‌ها جمع‌اند؟
- سر نزدیک است؟
- پای عقب آماده‌ی ادامه است؟
تمرین ۴ — حرکت بعد از گرفتن
از موقعیت گرفتن، بدون پایان حرکت کامل چند قدم کوتاه رو به جلو یا کمی زاویه‌دار بروید.
یار تمرینی همراهی کند.
هدف این است که عادت «گرفتن و توقف» از بین برود.
تمرین ۵ — جمع کردن پایه
هنگام حرکت، رانها را به هم نزدیک‌تر کنید و اجازه ندهید حریف پاها را دوباره باز کند.
هنوز لازم نیست او را به تشک ببرید.
تمرین ۶ — پایان حرکت آهسته
با یار کاملاً همکار، حرکت را از ورود تا پایین رفتن کامل کنید.
تمرکز روی:
- اتصال؛
- حرکت پا؛
- کنترل سر و شانه؛
- فرود قابل‌پیش‌بینی.
تمرین ۷ — ورود از سرشاخ
از سرشاخ یک واکنش ساده بگیرید و بعد وارد دوخم شوید.
این مرحله کمک میکند حمله از حالت مصنوعی و ثابت خارج شود.
تمرین ۸ — ورود از دستتو
بعد از یادگیری مستقل دستتو، همان کنترل را به‌عنوان موقعیت‌سازی استفاده کنید و ورود دوخم را اضافه کنید.
تمرین ۹ — مقاومت تدریجی
دفاع را مرحله‌ای اضافه کنید:
- حریف فقط پایه را محکم کند؛
- کمی لگن را عقب ببرد؛
- با دست روی شانه یا کنار سر تماس دفاعی کنترلشده ایجاد کند و جهت بالاتنه را به‌هم بزند، بدون فشار روی گردن؛
- برای بازکردن دستها تلاش کند؛
- تمرین به موقعیت واقعی نزدیک‌تر شود.
اگر با اولین مقاومت فن کاملاً متوقف میشود، سرعت را بالا نبرید؛ پیدا کنید کدام مرحله هنوز ضعیف است.
زیر دوخم در کشتی فرنگی مجاز است؟
خیر، نه به‌عنوان حملهی مستقیم به پاها.
در کشتی فرنگی گرفتن حریف پایین‌تر از خط کمربند، زیرپا زدن و استفادهی فعال از پا روی حریف برای اجرای فن ممنوع است. چون زیر دوخم مستقیماً هر دو پا را هدف میگیرد، این فن به کشتی آزاد تعلق دارد.
البته اصولی مثل گارد، تعادل، تغییر سطح و حرکت پا در هر دو رشته مهم‌اند، اما خود فن زیر دوخم نباید به‌عنوان فن مشترک آزاد و فرنگی معرفی شود.
نکات ایمنی در تمرین زیر دوخم
آموزش زیر دو خم از یک ورود نزدیک و کنترلشده شروع میشود.؛ در اجرای پایه، از گارد متعادل وارد می‌شوید، سر و شانه را نزدیک تنه‌ی حریف نگه می‌دارید، دستها را پشت هر دو ران می‌بندید و بدون توقف به حرکت ادامه می‌دهید.؛ پاهای شما باید بعد از گرفتن حریف همچنان کار کنند تا تعادل او شکسته شود و بتوانید او را به‌صورت کنترلشده به تشک ببرید.؛ بعد از تماس با حریف متوقف نشوید.؛ اگر بعد از تماس روی زانوها متوقف شوید، حریف زمان پیدا میکند لگن را عقب ببرد و روی سر و شانهی شما فشار بیاورد..
سؤال‌های رایج درباره زیر دوخم
زیر دوخم چیست؟
زیر دوخم یک حملهی سرپا در کشتی آزاد است که در آن مهاجم با پایین آوردن سطح بدن، گرفتن هر دو ران یا پشت زانوها و ادامهی حرکت پاها، پایهی حریف را از بین میبرد و او را کنترلشده به تشک میبرد.
زیر دو خم و زیر یک خم چه فرقی دارند؟
در زیر یکخم یک پا هدف اصلی است؛ در زیر دوخم هر دو پا کنترل میشوند. فاصلهی ورود، جای دستها، نقش سر و مسیر پایان حرکت هم متفاوتاند.
سر در زیر دوخم کجا باشد؟
سر باید نزدیک تنه یا پهلوی حریف و همراه شانه فعال بماند. حالت سر رو یا سر بیرون جای سر را تغییر می‌دهد، اما حتی در آن حالت هم سر نباید از بدن حریف جدا شود.
دستها در زیر دوخم کجا قفل شوند؟
برای اجرای پایه، پشت رانها یا نزدیک پشت زانوها کنترل بگیرید و هر دو پا را به بدن خودتان نزدیک کنید. دستهای کشیده و آرنجهای باز کنترل را کم میکنند.
زیر دوخم از دستتو چگونه شروع میشود؟
دستتو میتواند بازوی حریف را کنترل و زاویهی ورود را باز کند. بعد از آن تغییر سطح و ورود به هر دو پا انجام میشود. خود دستتو صفحهی آموزشی مستقل دارد.
دوخم سر رو چیست؟
دوخم سر رو یا سر بیرون حالتی از زیر دوخم است که جای سر و زاویهی شانه نسبت به حریف تغییر میکند. این حالت همچنان عضو همان خانواده‌ی زیر دوخم است.
زیر دوخم در کشتی فرنگی مجاز است؟
نه. چون فن مستقیماً هر دو پای حریف را میگیرد، با محدودیتهای کشتی فرنگی دربارهی گرفتن زیر خط کمربند و استفادهی فعال از پا سازگار نیست و متعلق به کشتی آزاد است.
دفاع در برابر زیر دوخم چیست؟
در سطح کلی، مدافع تلاش میکند لگن و پاها را عقب ببرد، جهت سر و شانهی مهاجم را با تماس کنترلشده تغییر دهد، قفل دستها را باز کند و زاویه بسازد. آموزش کامل دفاع و بدل باید جدا باشد.