پرتاب اوت

وقتی تمام توپ، روی زمین یا در هوا، از خط طولی عبور کند، اوت به تیمی داده می‌شود که بازیکن تیم مقابل آخرین تماس را با توپ داشته است.

طبق قانون ۱۵، هنگام رهاکردن توپ بازیکن باید:

• رو به زمین بازی باشد؛
• بخشی از هر دو پا را روی خط طولی یا روی زمین بیرون خط نگه دارد؛
• توپ را با هر دو دست از پشت و بالای سر پرتاب کند؛
• پرتاب را از همان جایی انجام دهد که توپ از خط خارج شده است.

توپ زمانی در جریان بازی قرار می‌گیرد که وارد زمین شود. اگر توپ پیش از ورود به زمین به زمین بخورد، همان تیم اوت را از همان محل تکرار می‌کند. اگر پرتاب به شکل نادرست انجام شود و توپ وارد زمین شود، اوت به تیم مقابل می‌رسد.

خیر. گل مستقیم از اوت دستی معتبر نیست.

اگر توپ بدون تماس بازیکن دیگری مستقیماً وارد دروازه حریف شود، بازی با ضربه دروازه ادامه پیدا می‌کند. اگر توپ مستقیماً وارد دروازه خودی شود، برای حریف کرنر اعلام می‌شود.

پس اوت دستی وسیله‌ای برای شروع دوباره بازی، حفظ توپ یا ساختن حمله است؛ نه راهی برای زدن گل مستقیم.

یکی از رایج‌ترین اشتباه‌ها در اوت، وضعیت پاهاست. در لحظه‌ای که توپ رها می‌شود، بخشی از هر دو پا باید روی خط طولی یا روی زمین بیرون خط باشد.

لازم نیست هر دو پا کاملاً پشت خط باشند. حتی اگر بخشی از پا داخل زمین باشد، تا وقتی بخشی از همان پا با خط تماس داشته باشد، شرایط قانونی می‌تواند حفظ شود. اما اگر یک پا کاملاً داخل زمین باشد و هیچ تماسی با خط نداشته باشد، پرتاب درست نیست.

برای یادگیری، بهتر است ابتدا با حالت ایستاده و پایدار تمرین کنید تا وضعیت پاها به عادت تبدیل شود.

اوت باید از همان نقطه‌ای اجرا شود که توپ از خط طولی خارج شده است. جابه‌جایی چندمتری برای گرفتن زاویه بهتر یا نزدیک‌شدن به دروازه، با محل صحیح شروع مجدد هماهنگ نیست.

در تمرین می‌توانید محل خروج توپ را با یک نشانه مشخص کنید و هر بار پرتاب را از همان محدوده انجام دهید.

بازیکنان حریف باید دست‌کم ۲ متر از نقطه‌ای که اوت از آن اجرا می‌شود فاصله داشته باشند.

اگر حریف به شکل ناعادلانه مزاحم پرتاب‌کننده شود، او را منحرف کند یا بیش از حد نزدیک بیاید، داور می‌تواند طبق قانون با آن برخورد کند. برای تمرین هم بهتر است مدافع از فاصله قانونی شروع کند تا موقعیت شبیه مسابقه باشد.

در قوانین ۲۰۲۶/۲۷، شمارش پنج‌ثانیه‌ای برای هر اوت به‌صورت خودکار آغاز نمی‌شود. اگر داور تشخیص دهد تیم در اجرای اوت به‌طور ناعادلانه تأخیر می‌کند، با سوت و علامت دست شمارش دیداری پنج‌ثانیه‌ای را شروع می‌کند.

اگر تا پایان این شمارش توپ وارد بازی نشود، اوت به تیم مقابل واگذار می‌شود.

بنابراین بهترین عادت این است که تصمیم اصلی را پیش از قرارگرفتن در وضعیت نهایی پرتاب بگیرید و بی‌دلیل اجرای اوت را عقب نیندازید.

اوت کوتاه برای حفظ مالکیت توپ مناسب است؛ مخصوصاً وقتی یک هم‌تیمی نزدیک و آزاد دارید و می‌خواهید بازی را سریع ادامه دهید.

مزیت اصلی اوت کوتاه این است که کنترل فاصله و دقت ساده‌تر می‌شود. با این حال، اگر بازیکن دریافت‌کننده از پشت تحت فشار باشد، نزدیک‌بودن به‌تنهایی به معنی انتخاب خوب نیست.

اوت بلند زمانی مفید است که بازیکن هدف دورتر باشد، فضای پشت بازیکنان حریف باز شده باشد یا بخواهید توپ را مستقیم‌تر به منطقه هجومی برسانید.

برای افزایش برد، فرم دو دست، وضعیت قانونی پاها و مسیر توپ از پشت و بالای سر باید حفظ شود. پرتاب بلند وقتی ارزش دارد که هنوز بتوانید محل فرود توپ را تا حد قابل قبولی کنترل کنید.

انتخاب محل دریافت به فشار حریف، جهت حرکت هم‌تیمی و هدف حمله بستگی دارد. گاهی توپ به پا امن‌تر است و گاهی انداختن توپ جلوی مسیر حرکت، فرصت بهتری می‌سازد.

اوت به پا

اوت به پا مناسب است وقتی بازیکن دریافت‌کننده آزاد است، بدنش برای حفظ توپ آماده است و می‌خواهید مالکیت را با ریسک کمتر نگه دارید.

اوت به فضا

اوت به فضا مناسب است وقتی هم‌تیمی در حال حرکت است و فضای جلوی او باز است. در این حالت توپ را کمی جلوتر از مسیر حرکت بفرستید تا مجبور نشود برای دریافت متوقف شود.

اوت سریع می‌تواند قبل از اینکه دفاع حریف دوباره منظم شود فرصت ایجاد کند. اما سریع‌بودن نباید باعث شود محل اجرا، وضعیت پاها یا مسیر دو دست را خراب کنید.

اوت سریع زمانی ارزش بیشتری دارد که بازیکن دریافت‌کننده از قبل آماده باشد و پرتاب‌کننده مجبور نباشد در آخرین لحظه دنبال گزینه بگردد.

بعضی تیم‌ها از اوت بلند نزدیک محوطه جریمه مثل یک شروع مجدد هجومی برنامه‌ریزی‌شده استفاده می‌کنند. در این موقعیت، محل فرود توپ، حرکت بازیکنان و آمادگی برای توپ دوم مهم می‌شود.

با این حال، تمرکز این صفحه روی خود مهارت پرتاب است. الگوهای کامل تیمی و برنامه‌های تاکتیکی چندنفره موضوع جداگانه‌ای هستند.

برای افزایش برد اوت:

• فرم دو دست را حفظ کنید؛
• توپ را کامل از پشت سر وارد مسیر کنید؛
• تنه را کنترل‌شده در حرکت شریک کنید؛
• انتقال وزن را روان انجام دهید؛
• قدرت شانه و تنه را جداگانه تقویت کنید؛
• فاصله را فقط تا جایی بیشتر کنید که دقت کاملاً از بین نرود.

برای برد بیشتر نباید وضعیت پاها یا مسیر قانونی توپ قربانی شود.

نه، تا زمانی که توپ به بازیکن دیگری برخورد نکرده باشد.

اگر پرتاب‌کننده بعد از ورود توپ به زمین و پیش از تماس بازیکن دیگری دوباره توپ را لمس کند، لمس دوم رخ داده و معمولاً یک ضربه آزاد غیرمستقیم برای حریف اعلام می‌شود. اگر لمس دوم با دست و مشمول خطای هند باشد، نوع شروع مجدد می‌تواند متفاوت باشد.

بازیکنی که توپ را مستقیماً از اوت دستی دریافت می‌کند به‌خاطر همان دریافت آفساید اعلام نمی‌شود.

این استثنا فقط به دریافت مستقیم مربوط است. بعد از اینکه بازیکن دیگری توپ را بازی یا لمس کرد، وضعیت‌های بعدی دوباره با قواعد عادی آفساید سنجیده می‌شوند.

تمرین‌ها را از فرم ساده شروع کنید و فقط وقتی کیفیت پرتاب ثابت شد، فشار، فاصله و تصمیم‌گیری را اضافه کنید. هدف این نیست که از جلسه اول دورترین اوت ممکن را بزنید؛ هدف این است که یک پرتاب قانونی و قابل استفاده در مسابقه بسازید.

تمرین ۱ — فرم در فاصله کوتاه

از فاصله کوتاه، فقط روی این چهار نکته تمرکز کنید:

• دو دست؛
• حرکت از پشت و بالای سر؛
• پاهای قانونی؛
• رو به زمین بودن.

وقتی این فرم تکرارپذیر شد، فاصله را بیشتر کنید.

تمرین ۲ — هدف ثابت

یک هم‌تیمی یا ناحیه مشخص در فاصله تقریبی ۵ تا ۸ متر قرار دهید و تلاش کنید توپ با ارتفاع و شدت قابل دریافت به همان محدوده برسد.

تمرین ۳ — اوت به حرکت

هم‌تیمی در امتداد خط حرکت کند و شما توپ را کمی جلوتر از مسیرش بیندازید. هدف این است که دریافت‌کننده بدون توقف کامل به توپ برسد.

تمرین ۴ — اوت کوتاه سریع

دو بازیکن نزدیک خط کار کنند: یکی اوت را اجرا کند و دیگری بعد از دریافت، توپ را سریع به او یا گزینه بعدی برگرداند.

این تمرین سرعت تصمیم و حرکت پس از پرتاب را بهتر می‌کند.

تمرین ۵ — افزایش تدریجی فاصله

هر بار فقط کمی فاصله را بیشتر کنید. اگر برای برد بیشتر، پاها از حالت قانونی خارج شدند یا دقت شدیداً افت کرد، یک مرحله برگردید.

تمرین ۶ — انتخاب بین سه هدف

سه گزینه نزدیک، متوسط و بلند مشخص کنید. پیش از پرتاب یکی از آن‌ها به‌صورت تصادفی انتخاب شود تا پرتاب‌کننده مجبور شود سریع فاصله و شدت مناسب را تنظیم کند.

تمرین ۷ — تصمیم‌گیری زیر فشار

یک مدافع را در فاصله قانونی قرار دهید تا مسیرهای دریافت را محدود کند. پرتاب‌کننده باید بین گزینه کوتاه، حرکت در امتداد خط و فضای خالی تصمیم بگیرد.

این پاسخ‌های کوتاه روی پرتکرارترین سؤال‌های مربوط به اجرای قانونی و استفاده عملی از اوت دستی تمرکز دارند.

اوت دستی صحیح چگونه است؟

رو به زمین بایستید، بخشی از هر دو پا را روی خط یا روی زمین بیرون آن نگه دارید و توپ را با هر دو دست از پشت و بالای سر، از محل خروج توپ، وارد زمین کنید.

آیا پاها هنگام اوت باید کاملاً پشت خط باشند؟

نه. بخشی از هر پا می‌تواند روی خط باشد. مهم این است که در لحظه رهاکردن توپ، بخشی از هر دو پا روی خط یا روی زمین بیرون خط قرار داشته باشد.

آیا می‌توان مستقیم از اوت گل زد؟

خیر. اگر توپ مستقیم وارد دروازه حریف شود، ضربه دروازه اعلام می‌شود؛ اگر مستقیم وارد دروازه خودی شود، حریف کرنر می‌گیرد.

فاصله حریف از اوت چقدر است؟

حداقل ۲ متر از نقطه‌ای که اوت از آن اجرا می‌شود.

آیا در اوت آفساید داریم؟

برای بازیکنی که توپ را مستقیماً از اوت دریافت می‌کند، آفساید اعلام نمی‌شود.

آیا اوت دستی در فوتسال هم وجود دارد؟

خیر. در فوتسال، شروع مجدد خط کناری با پا انجام می‌شود.

قانون پنج ثانیه اوت چیست؟

اگر داور تشخیص دهد تیم در اجرای اوت به‌طور ناعادلانه تأخیر می‌کند، با سوت و علامت دست شمارش دیداری پنج‌ثانیه‌ای را آغاز می‌کند. اگر تا پایان شمارش توپ وارد بازی نشود، اوت به تیم مقابل واگذار می‌شود.