ایستادن روی سر

ایستادن روی سر یک حرکت معکوس است که در آن سر پایین‌تر از قلب قرار می‌گیرد و بدن به سمت یک خط تقریباً عمودی بالا می‌رود.

اما «ایستادن روی سر» یک عنوان کلی است و چند فرم مختلف زیر آن دیده می‌شود.

در وان‌موو، فرم اصلی این صفحه این است:

سالامبا شیرشاسانا ۱ (Salamba Sirsasana I) / ایستادن روی سر با حمایت ساعدها

یعنی:

• ساعدها روی زمین‌اند؛
• انگشت‌ها درهم قفل شده‌اند؛
• فرق سر روی مت است؛
• دست‌ها فقط پشت سر را به‌آرامی هدایت می‌کنند؛
• و در فرم نهایی، تنه و پاها تقریباً عمودی می‌شوند.

این با ایستادن روی سر سه‌پایه فرق دارد.

در سانسکریت، Sirsa یا Shirsha به سر اشاره می‌کند و Asana یعنی وضعیت بدنی.

برای همین در منابع مختلف ممکن است این شکل‌های نوشتاری را ببینی:

• Sirsasana
• Shirshasana
• Sirshasana
• Śīrṣāsana
• شیرشاسانا
• سیرشاسانا
• شیرش آسانا

در زبان روزمره، «شیرشاسانا» (Sirsasana) اغلب به همان ایستادن روی سر کلاسیک اشاره می‌کند.

اما نام دقیق‌تر فرم این صفحه:

سالامبا شیرشاسانا ۱ (Salamba Sirsasana I)

است.

«سالامبا» (Salamba) تقریباً به معنی «با حمایت» یا «با تکیه‌گاه» است.

نکته مهم:

«ایستادن روی سر با حمایت ساعدها» (Supported Headstand) یعنی این فرم از ساعدها و دست‌ها به‌عنوان بخشی از پایه استفاده می‌کند؛ نه اینکه حتماً کنار دیوار اجرا شود.

دیوار فقط یک ابزار تمرینی است.

پس:

• نسخه‌ی حمایتی لزوماً همان ایستادن روی سر کنار دیوار نیست
• دیوار = کمک آموزشی
• سالامبا = ساختار حمایتی خود حرکت

۱. جای سر مهم است

قرار نیست روی پیشانی یا پشت سر بایستی.

نقطه‌ی تماس اصلی، فرق سر است.

یک راهنمای ساده:

سر را خنثی نگه دار و نقطه‌ای را پیدا کن که بالاترین بخش جمجمه است.

اگر در طول حرکت مدام از فرق سر به پیشانی یا پشت سر می‌غلتد، نسخه‌ی کامل را ادامه نده.

۲. ساعدها فقط «کنار سر» نیستند

ساعدها باید یک پایه‌ی فعال برای تحمل بار بسازند.

فکر کن:

ساعدها را پایین فشار بده.

اگر ساعدها شل باشند، فشار بیشتری به سر و گردن منتقل می‌شود.

۳. شانه‌ها باید بالا بمانند

در خیلی از حرکت‌ها راهنمای «شانه‌ها را از گوش دور کن» شنیده می‌شود، اما در ایستادن روی سر می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

اینجا راهنمای بهتر این است:

شانه‌ها را از زمین دور کن.

یعنی کمربند شانه‌ای فعال بماند و تنه روی گردن فرو نریزد.

۴. آرنج‌ها بیش از حد باز نشوند

آرنج‌های خیلی باز معمولاً:

• پایه را شل‌تر می‌کنند؛
• قدرت فشار ساعد را کم می‌کنند؛
• و بالا نگه داشتن شانه‌ها را سخت‌تر می‌کنند.

عرض شانه نقطه شروع مناسبی است.

۵. دست‌ها قرار نیست جمجمه را فشار دهند

انگشت‌ها درهم قفل می‌شوند و پشت سر در فضای دست‌ها قرار می‌گیرد.

اما دست‌ها نباید:

• سر را به جلو هل بدهند؛
• جمجمه را محکم فشار دهند؛
• یا جای فشار ساعدها را بگیرند.

۶. برای بالا رفتن لازم نیست لگد بزنی

لگد زدن می‌تواند مرکز جرم را ناگهانی جابه‌جا کند و باعث شود:

• به دیوار بکوبی؛
• کمرت گود شود؛
• شانه‌ها فرو بریزند؛
• یا تعادل را بدون کنترل پیدا کنی.

مسیر آموزشی وان‌موو روی ورود کم‌شتاب است.

۷. اول لگن، بعد پاها

اگر لگن هنوز خیلی عقب‌تر از شانه‌هاست، بالا بردن پاها سخت‌تر می‌شود.

به‌جای فکر کردن «پاها را ببر بالا»، اول فکر کن:

پاها را جلو بیاور تا لگن روی شانه‌ها نزدیک شود.

۸. زانو جمع کاملاً معتبر است

نسخه‌ی زانو جمع ایستادن روی سر فقط تمرین مقدماتی نیست؛ یکی از بهترین نقاط برای بررسی کنترل واقعی است.

اگر در حالت زانو جمع نمی‌توانی:

• تنفس کنی؛
• شانه‌ها را بالا نگه داری؛
• و تعادل را بدون دیوار حفظ کنی؛

صاف کردن پاها هنوز اولویت نیست.

۹. بدن لازم نیست مثل خط‌کش بی‌نقص باشد

فرم کلاسیک به یک خط عمودی نزدیک می‌شود، اما تفاوت آناتومی طبیعی است.

مشکل اصلی معمولاً این‌هاست:

• قوس موزی‌شکل شدید؛
• حالت تاخورده با لگن عقب؛
• لگن عقب؛
• بیرون‌زدگی شدید دنده‌ها؛
• یا پاهای شل.

۱۰. نفس را حبس نکن

حبس نفس معمولاً علامت این است که شدت تلاش از حد کنترل بیشتر شده.

اجرای خوب ایستادن روی سر باید با تنفس معمولی قابل‌حفظ باشد.

۱۱. زمان بیشتر همیشه بهتر نیست

برای یادگیری، چند ثانیه با کیفیت بهتر از یک دقیقه با فرم فروپاشیده است.

۱۲. خروج بخشی از تکنیک است

اگر بالا رفتن کنترل‌شده بود اما برای پایین آمدن پاها را رها می‌کنی، مهارت هنوز کامل نشده.

نه، بهتر است این جمله را به‌عنوان قانون مطلق استفاده نکنیم.

در ایستادن روی سر در فرم کامل، سر با زمین تماس دارد و می‌تواند بخشی از بار را دریافت کند.

هدف آموزشی این نیست که یک عدد «صفر درصد» بسازیم.

هدف این است که:

• ساعدها فعال باشند؛
• شانه‌ها تنه را بالا نگه دارند؛
• گردن فرو نریزد؛
• و فشار روی سر و گردن با بالا رفتن بدن فزاینده و ناراحت‌کننده نشود.

اگر حس می‌کنی هرچه پاها بالاتر می‌روند، فشار تیز یا سنگینی زیادی در گردن ایجاد می‌شود، به مرحله‌ی ساده‌تر برگرد.

خیر.

این یکی از اشتباهات مهم ایستادن روی سر است.

وزن باید بین نقاط پایه توزیع شود و ساعدها و شانه‌ها نقش فعال داشته باشند.

اگر حس غالب این است که «سرم دارد بدنم را نگه می‌دارد»، فرم نیاز به اصلاح دارد.

۱. حرکت دلفین

مهم‌ترین آماده‌سازی مستقیم برای این فرم است.

در حرکت دلفین:

• ساعدها روی زمین‌اند؛
• شانه‌ها فعالانه در تحمل بار مشارکت می‌کنند؛
• لگن بالا می‌آید؛
• و می‌توانی فشار ساعد و بالا نگه داشتن شانه‌ها را بدون تماس سر تمرین کنی.

۲. جلو آوردن پاها در حرکت دلفین

از حرکت دلفین، پاها را چند قدم به سمت آرنج‌ها بیاور.

هدف این نیست که حتماً پاشنه پایین بماند.

هدف:

لگن بالاتر و نزدیک‌تر به شانه‌ها شود.

۳. پلانک ساعد

برای تمرین تحمل وزن روی ساعد و حفظ تنه مفید است.

۴. سگ سرپایین

برای دامنه‌ی پشت ران، کنترل شانه‌ها و درک حرکت لگن به بالا کمک می‌کند.

۵. حرکت قایق

برای درک کنترل تنه و وضعیت دنده‌ها مفید است.

۶. نگه داشتن حالت زانو جمع کنار دیوار

به‌جای لگدزدن پاها به دیوار، می‌توانی فقط حالت زانو جمع را با دیوار به‌عنوان مرز ایمنی تمرین کنی.

یک عدد ثابت برای همه وجود ندارد.

اگر خیلی نزدیک باشی، ممکن است لگن و پاها به‌صورت مصنوعی عقب بمانند.

اگر خیلی دور باشی، دیوار دیگر مرز ایمنی مفیدی نیست.

برای شروع، وضعیت شروع باید طوری باشد که اگر کمی بیش از حد به سمت پشت متمایل شدی پاها بتوانند سبک به دیوار برسند، نه اینکه برای رسیدن به دیوار مجبور شوی لگد بزنی.

مرحله ۱

حالت زانو جمع را با دیوار تمرین کن، بدون اینکه پاها به آن تکیه کنند.

مرحله ۲

پاها را بالا ببر ولی تماس پاشنه با دیوار را فقط گاه‌به‌گاه نگه دار.

مرحله ۳

چند سانتی‌متر از دیوار فاصله بگیر.

مرحله ۴

همان وضعیت شروع را در فضای باز فقط وقتی اجرا کن که ورود و خروج کنترل‌شده شده باشد.

چون بالا رفتن با لگد مشکل اصلی را پنهان می‌کند.

ممکن است با لگد بتوانی پاها را بالا ببری، اما هنوز:

• لگن هنوز روی خط شانه‌ها قرار نگرفته باشد؛
• شانه‌ها فرو بریزند؛
• مرکز بدن کنترل کافی نداشته باشد؛
• و خروج هم بدون کنترل باشد.

اگر هدفت مهارت واقعی ایستادن روی سر است، مسیر کم‌شتاب ارزش بیشتری دارد.

هر دو می‌توانند در شرایط مناسب استفاده شوند.

ورود با زانوهای جمع

برای خیلی از کاربران:

• مرکز جرم را جمع‌وجورتر می‌کند؛
• مسیر پیشرفت را قابل‌فهم‌تر می‌کند؛
• و امکان توقف در مرحله میانی می‌دهد.

ورود با پاهای صاف یا حالت پایک

نیاز به:

• دامنه‌ی بیشتر پشت ران؛
• کنترل بیشتر؛
• و توان بالاتر برای قرار دادن لگن روی خط شانه‌ها دارد.

این روش را «بهترین و ایمن‌ترین برای همه» نمی‌نامیم.

اصل مهم‌تر:

ورود کم‌شتاب، شانه‌ی فعال و کنترل مرکز جرم.

روی فرق سر.

نه روی پیشانی.

نه روی پشت سر.

برای پیدا کردن فرق سر، سر را در حالت خنثی نگه دار و بالاترین نقطه‌ی جمجمه را پیدا کن.

اگر نقطه تماس اشتباه باشد، گردن ممکن است وارد خم‌شدن رو به جلو یا عقبِ اضافی شود.

سطح خیلی نرم معمولاً انتخاب خوبی برای وضعیت شروع اصلی نیست، چون پایه را ناپایدار می‌کند.

یک مت معمولی که تماس واضح و پایدار ایجاد کند معمولاً بهتر از بالشتک نرم و فرورونده است.

اگر برای راحتی به لایه‌ی محافظ نیاز داری، باید همچنان سطح آن‌قدر سفت و پایدار باشد که جای سر و فشار ساعدها گم نشوند.

تقریباً عرض شانه نقطه شروع خوبی است.

اگر آرنج‌ها باز می‌شوند:

• ساعدها را محکم‌تر به زمین فشار بده؛
• وضعیت شروع را قبل از بالا رفتن دوباره تنظیم کن؛
• و نسخه‌ی کامل را با بازشدن شدید آرنج‌ها ادامه نده.

علت‌های رایج:

• فاصله‌ی شروع خیلی باز؛
• فشار کم ساعدها؛
• خستگی شانه؛
• تلاش برای بالا بردن پاها پیش از قرار گرفتن لگن روی خط شانه‌ها؛
• یا اتکا به سر به‌جای پایه‌ی فعال.

دست‌ها فقط جای سر را هدایت می‌کنند.

قرار نیست:

• سر را به جلو هل بدهند؛
• یا جمجمه را محکم فشار دهند.

تمرکز اصلی روی ساعد فشار + بالا نگه داشتن شانه‌ها بماند.

بالا، به معنی دور از زمین.

وقتی ساعدها را به زمین فشار می‌دهی، کمربند شانه‌ای باید فعالانه تنه را بالا نگه دارد.

اگر شانه‌ها فرو بریزند، گردن بیشتر زیر بار قرار می‌گیرد.

چند احتمال رایج:

• ساعدها غیرفعال‌اند؛
• شانه‌ها افتاده‌اند؛
• سر در نقطه نامناسب است؛
• آرنج‌ها باز شده‌اند؛
• پیش از قرار گرفتن لگن روی خط شانه‌ها پاها را بالا برده‌ای؛
• بیش از ظرفیتت طولانی مانده‌ای؛
• یا هنوز برای نسخه‌ی کامل آماده نیستی.

اگر درد تیز، بی‌حسی، گزگز یا فشار فزاینده حس می‌کنی، حرکت را ادامه نده.

اغلب مسئله فقط «ضعف شکم» نیست.

احتمال ۱: لگن عقب است

پاها را کمی جلوتر بیاور.

احتمال ۲: همسترینگ محدود است

هنگام جلو آوردن پاها کمی زانو را خم کن.

احتمال ۳: با پاها شتاب می‌سازی

به حالت زانو جمع برگرد.

احتمال ۴: از افتادن می‌ترسی

دیوار به‌عنوان مرز ایمنی یا نظارت مربی می‌تواند کمک کند.

احتمال ۵: شانه‌ها زود خسته می‌شوند

حرکت دلفین و نگه‌داشتن‌های کوتاه را بیشتر تمرین کن.

قوس موزی‌شکل معمولاً یعنی:

• دنده‌ها جلو زده‌اند؛
• کمر بیش از حد به عقب خم شده؛
• لگن کمی جلو یا عقب است؛
• یا پاها پشت خط بدن مانده‌اند.

برای اصلاح:

1. ساعدها را به زمین فشار بده؛
2. شانه‌ها را از زمین دور نگه دار؛
3. دنده‌ها را کمی کنترل کن؛
4. لگن را روی خط شانه‌ها قرار بده؛
5. پاها را فعال نگه دار.

فکر کن ایستادن روی سر باید بیشتر شبیه حرکت کوه وارونه باشد تا یک خم‌شدن رو به عقب.

این حالت شبیه حالت تاخورده با لگن عقب است.

معمولاً لگن هنوز کامل بالا نیامده.

قبل از صاف کردن زانوها:

• ران‌ها را بالاتر ببر؛
• لگن را به خط شانه‌ها نزدیک کن؛
• بعد ساق‌ها را بالا بفرست.

در فرم کلاسیک می‌توانند کنار هم و فعال باشند.

اما فشار شدید برای فشردن لازم نیست.

هدف:

• کنترل خط میانی بدن؛
• فعال نگه داشتن پاها؛
• و تعادل بهتر.

سر را ثابت نگه دار.

چرخاندن سر برای نگاه کردن به اطراف وقتی گردن در حال تحمل بار است کار خوبی نیست.

چشم‌ها می‌توانند نرم باز بمانند.

خروج باید به‌اندازه‌ی ورود آگاهانه و کنترل‌شده باشد.

مسیر پیشنهادی:

1. زانوها را خم کن؛
2. ران‌ها را پایین بیاور؛
3. زانوها را جمع کن؛
4. پاها را آرام به زمین برگردان؛
5. زانوها را روی مت بگذار؛
6. سپس سر را بلند کن.

پاها را رها نکن.

سر را در خروج نچرخان.

حرکت کودک یک گزینه‌ی آرام و رایج است، اما قانونی ثابت برای همه نیست.

می‌توانی:

• چند لحظه روی زانو بمانی؛
• حرکت کودک بروی؛
• یا در وضعیت راحت دیگری نفس بگیری.

مهم‌تر از حرکت بعدی، خروج آرام و بازگشت تدریجی است.

ترس در حرکت‌های معکوس طبیعی است، اما راه‌حلش لزوماً «محکم‌تر لگد زدن» نیست.

چند گزینه بهتر:

• تمرین کنار دیوار؛
• حالت زانو جمع کوتاه؛
• کمک‌یار یا مربی؛
• تمرین حرکت دلفین؛
• و یادگیری مهارت سقوط در محیط تحت نظارت.

آموزش سقوط پیچیده از متن کوتاه مناسب نیست؛ اگر قرار است سقوط از ایستادن روی سر را تمرین کنی، بهتر است در حضور مربی و فضای امن باشد.

حرکت معکوس می‌تواند فشارها و شرایط گردش خون را تغییر دهد، اما تبدیل این موضوع به جمله‌هایی مثل «خون بیشتر = حافظه بهتر / هوش بیشتر» ساده‌سازی علمی است.

برای یادگیری تکنیک، بهتر است تمرکز روی سازوکار حرکت و کنترل بماند، نه ادعاهای بزرگ درباره‌ی فواید.

پژوهش روی شیرشاسانا نشان داده است که فشار داخل چشم هنگام قرار گرفتن در ایستادن روی سر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی افزایش پیدا کند. به همین دلیل این حرکت برای بعضی افراد، به‌ویژه کسانی که بیماری چشمی دارند، نیازمند احتیاط پزشکی است.

اگر:

• گلوکوم داری؛
• بیماری چشمی مشخص داری؛
• سابقه جراحی چشم داری؛
• یا پزشک برای حرکت‌های معکوس محدودیت داده؛

قبل از ایستادن روی سر از متخصص مربوطه راهنمایی بگیر.

این صفحه جای تشخیص یا تأیید پزشکی نیست.

اگر بیماری قلبی‌عروقی، فشار خون کنترل‌نشده یا محدودیت پزشکی مرتبط داری، حرکت معکوس می‌تواند نیاز به ارزیابی تخصصی داشته باشد.

حکم یکسان «برای همه خوب است» یا «برای همه ممنوع است» دقیق نیست.

اگر هنگام ورود یا خروج سرگیجه شدید، تاری دید یا احساس غیرعادی داری، حرکت را ادامه نده.

بعد از خروج هم ناگهانی بلند نشو.

برای بارداری، سابقه‌ی تمرین و شرایط فردی مهم است و شروع یک حرکت معکوس پیشرفته بدون ارزیابی مناسب توصیه نمی‌شود. اگر بارداری یا محدودیت پزشکی مرتبط داری، تصمیم را با متخصص مناسب و مربی باتجربه هماهنگ کن.

درباره‌ی دوران قاعدگی نیز یک ممنوعیت پزشکیِ یکسان برای همه وجود ندارد؛ بعضی سبک‌های یوگا بر اساس سنت خود از حرکت‌های معکوس پرهیز می‌کنند. راحتی فرد، علائم و رویکرد تمرینی باید در نظر گرفته شوند.

نه به‌صورت یک قانون همگانی.

ایستادن روی سر می‌تواند بعضی مفاهیم حرکت معکوس مثل ترس، راستای بدن و مرکز جرم را آموزش دهد، اما ایستادن روی دست مهارت جدا با پایه و سازوکار شانه‌ی متفاوت است.

سطح ۱ — ساخت پایه

• جای ساعدها
• فاصله‌ی آرنج‌ها
• درهم‌قفل کردن انگشت‌ها
• جای فرق سر

سطح ۲ — حرکت دلفین

• از زانو زدن به بالا بردن لگن برس
• بالا نگه داشتن شانه‌ها

سطح ۳ — جلو آوردن پاها

• نزدیک کردن لگن به خط شانه‌ها
• زانوها می‌توانند خم باشند

سطح ۴ — جمع کردن یک زانو

• در صورت نیاز یک پا روی زمین می‌ماند

سطح ۵ — جمع کردن هر دو زانو

• هر دو پا از زمین جدا می‌شوند
• نگه داشتن کوتاه و کنترل‌شده

سطح ۶ — بالا بردن ران‌ها

• ران‌ها به سمت حالت عمودی می‌روند

سطح ۷ — باز کردن پاها

• پاها به‌آرامی رو به بالا صاف می‌شوند

سطح ۸ — نگه داشتن کوتاه بدون دیوار

• بدون تماس پا با دیوار

سطح ۹ — خروج کنترل‌شده

• جمع کردن زانوها و پایین آمدن بدون رها شدن

این مسیر را لازم نیست در یک جلسه طی کنی.

برای اجرای ایستادن روی سر:

1. روی زانو شروع کن.
2. ساعدها را روی زمین بگذار.
3. آرنج‌ها را حدود عرض شانه تنظیم کن.
4. انگشت‌ها را درهم قفل کن.
5. فرق سر را روی مت بگذار.
6. پشت سر را به‌آرامی در تکیه‌گاه دست‌ها قرار بده.
7. ساعدها را محکم به زمین فشار بده.
8. شانه‌ها را فعالانه از زمین دور کن.
9. زانوها را بلند کن.
10. پاها را آهسته به سمت سر راه ببر.
11. لگن را روی شانه‌ها نزدیک کن.
12. یک زانو را جمع کن.
13. زانوی دوم را هم جمع کن.
14. حالت زانو جمع را کنترل کن.
15. ران‌ها را بالا ببر.
16. پاها را آرام صاف کن.
17. ساعدها فعال و شانه‌ها از زمین دور بمانند.
18. دنده‌ها را کنترل کن.
19. چند نفس آرام بمان.
20. با جمع کردن کنترل‌شده‌ی زانوها پایین بیا.

و مهم‌تر از همه:

پاها بالا رفتن، هدف نهایی نیست؛ بالا رفتن بدون فرو ریختن گردن و پایین آمدن با کنترل، خودِ مهارت است.

مالکیت جست‌وجو

• مالک اصلی صفحه: ایستادن روی سر در یوگا
• زبان غالب جست‌وجویی و تیترها: فارسی
• Headstand، Sirsasana، Salamba Sirsasana I و Tripod Headstand فقط نام رسمی/alias هستند و مالک مستقل تیتر یا intent نیستند.
• هیچ H2/H3 عمومی نباید صرفاً با کلیدواژه‌ی انگلیسی ساخته شود وقتی معادل طبیعی فارسی دارد.

۵۰ عبارت هدف فارسی

• ایستادن روی سر در یوگا
• حرکت ایستادن روی سر
• آموزش ایستادن روی سر
• آموزش حرکت ایستادن روی سر
• آموزش ایستادن روی سر در یوگا
• نحوه ایستادن روی سر در یوگا
• روش ایستادن روی سر
• چگونه روی سر بایستیم
• چطور روی سر بایستیم
• روی سر ایستادن در یوگا
• ایستادن روی سر برای مبتدیان
• ایستادن روی سر مبتدی
• ایستادن روی سر کنار دیوار
• ایستادن روی سر با دیوار
• ایستادن روی سر بدون دیوار
• ایستادن روی سر با ساعد
• آموزش ایستادن روی سر کنار دیوار
• شیرشاسانا
• حرکت شیرشاسانا
• آموزش شیرشاسانا
• شیرشاسانا در یوگا
• شیرشاسانا برای مبتدیان
• سالامبا شیرشاسانا
• سالامبا شیرشاسانا ۱
• هد استند
• هد استند یوگا
• آموزش هد استند
• حرکت هد استند
• فواید ایستادن روی سر
• فواید شیرشاسانا
• عوارض ایستادن روی سر
• خطرات ایستادن روی سر
• ایستادن روی سر و گردن درد
• ایستادن روی سر و فشار خون
• ایستادن روی سر و فشار چشم
• ایستادن روی سر در بارداری
• ایستادن روی سر در دوران قاعدگی
• تنفس در ایستادن روی سر
• چند ثانیه روی سر بایستیم
• چند دقیقه شیرشاسانا
• جای سر در ایستادن روی سر
• فاصله آرنج در ایستادن روی سر
• فرم صحیح ایستادن روی سر
• اشتباهات ایستادن روی سر
• تعادل در ایستادن روی سر
• ورود به ایستادن روی سر
• خروج از ایستادن روی سر
• فرق ایستادن روی سر و ایستادن روی دست
• فرق ایستادن روی سر و ایستادن روی ساعد
• فرق ایستادن روی سر و ایستادن روی شانه

نام‌های رسمی غیرفارسی — خارج از شمارش ۵۰ کیورد فارسی

• Headstand
• Sirsasana
• Salamba Sirsasana I
• Tripod Headstand